ตลอดการเดินทางกว่าสองชั่วโมง ฉินเจิงนั่งนิ่งอยู่ในห้องนักบินของพีเอส-01 ครุ่นคิดถึงเรื่องที่พบเจอในวันนี้ และคิดว่าต่อไปควรทำอย่างไร
กลับบ้านไปแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้ เขาต้องรีบออกจากดาวเหมืองบารินให้เร็วที่สุด!
แต่ดูจากสถานการณ์ในวันนี้แล้ว เส้นทางปกติคงใช้ไม่ได้
ถ้าเรื่องนี้เป็นอย่างที่เขาคิดจริง ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องล้วนเสี่ยงถูกฆ่าปิดปาก
ในสถานการณ์เช่นนี้ ถ้าเขาจองตั๋วแล้วออกจากดาวเหมืองบารินตรง ๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับการประกาศให้คนอื่นรู้ว่าเขามีความลับไม่ชอบมาพากลหรอกหรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีปัญหาที่เป็นจริงอีกข้อหนึ่ง หากเขาต้องการพาพีเอส-01 เครื่องนี้ออกจากระบบดาวบาริน... เงินของเขามีไม่พอ!
ฉินเจิงอดยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วไม่ได้ ดูท่าคงต้องใช้วิธีที่ค่อนข้างเสี่ยงแล้ว
เรือขนส่งสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะพาพวกเขากลับมาถึงท่าอวกาศของดาวเหมืองบารินในที่สุด
ภารกิจครั้งนี้ ทุกคนมีแววเหนื่อยล้าและระแวดระวังอยู่บนใบหน้า ไม่มีใครพูดอะไรมาก หลังตู้เผิงเอ่ยว่า “ภารกิจเสร็จสิ้น แยกย้ายได้”
ทุกคนแยกย้ายกันไปราวกับฝูงนกแตกรัง เพียงพริบตาเดียวก็จากไปจนหมด
ฉินเจิงขับพีเอส-01 ตามฝูงชน ขึ้นรางรถไฟกลับไปยังที่พักชานเมือง
เวลา 17:30 น. เขาจอดมีคาไว้ในโรงเก็บของของตนเอง แล้วต่อสายไฟเพื่อเติมพลังงานให้มัน
ฉินเจิงถ่ายวิดีโอที่บันทึกไว้บนยานโจรสลัดออกจากมีคา บันทึกลงในแฟลชไดรฟ์ขนาดเล็ก พกติดตัวไว้ จากนั้นล็อกประตูโรงเก็บของแล้วกลับไปยังอพาร์ตเมนต์ฝั่งตรงข้าม