ฉินเจิงดูเหมือนจะคาดการณ์ไว้แล้ว เขาไม่หลบไม่เลี่ยง
ประกายทวนที่พ่วงลำแสงอนุภาคพุ่งออกมาจากบริเวณเอวของเขา ตรงดิ่งไปยังห้องนักบินของยาฉาที่อยู่เบื้องหน้า!
เสียงสัญญาณเตือนภายในยาฉาดังขึ้นจนถึงขีดสุด นักบินตบปุ่มป้องกันฉุกเฉินอย่างบ้าคลั่ง ทว่าทวนนี้มาเร็วและกะทันหันเกินไป เขาทำได้เพียงมองลำแสงอนุภาคที่สว่างจ้าขึ้นเรื่อย ๆ อยู่ตรงหน้าอย่างสิ้นหวัง
ในช่วงเวลาเป็นตาย ยาฉาอีกตน วายซีโฟว์-ศูนย์หนึ่ง พลันปรากฏขึ้นทางด้านซ้ายของทุกคน มือสองข้างที่ถือดาบสกัดลำแสงอนุภาคไว้ ส่วนมืออีกสองข้างคว้าวายซีโฟว์-ศูนย์สองถอยร่นไปถึงสี่ก้าว!
ภายในถ้ำแร่เงียบลง หยางอิงเก็บทวนรบอยู่ด้านหลังฉินเจิง ก่อนถอนหายใจเบา ๆ ด้วยความเสียดาย
“ขาดอีกนิดเดียว”
ฉินเจิงหอบหายใจถี่ ๆ พลางปรับสภาพร่างกาย บนหน้าจอระบบของพีเอส-01 เบื้องหน้า ความสมบูรณ์ของเมชาลดลงเหลือ 62%
เมื่อมองจากด้านหน้า แผ่นอัลลอยด์บริเวณด้านหน้าของพีเอส-01 เต็มไปด้วยรอยดาบ รอยฟันที่อันตรายที่สุดฟันลงบนห้องนักบิน โชคดีที่โครงอัลลอยด์ขวางเอาไว้ได้ ไม่เช่นนั้นคงถูกฟันทะลุไปแล้ว
สภาพของวายซีโฟว์-ศูนย์สองฝั่งตรงข้ามย่ำแย่ยิ่งกว่า แขนสองข้างทางขวาห้อยลงมาอย่างไร้เรี่ยวแรง สายเคเบิลตรงข้อต่อไหล่กับข้อศอกถูกฟันขาด มีประกายไฟวาบขึ้นเป็นระยะ
รอยดาบขนาดมหึมาสองรอยพาดผ่านลำตัวยาฉา กระจกกันระเบิดหน้าห้องนักบินเต็มไปด้วยรอยร้าว จนมองอะไรจากด้านในห้องนักบินไม่เห็นแล้ว
วายซีโฟว์-ศูนย์สอง: “พี่ใหญ่! นี่...พีเอส-01 ตัวนี้มันสัตว์ประหลาดชัด ๆ! พวก...พวกเราจะทำยังไงดี?”
วายซีโฟว์-ศูนย์หนึ่ง: “ยาฉาของนายเสียหายหนักทางด้านขวา เดี๋ยวเปลี่ยนมาอยู่ทางซ้าย แล้วใช้ท่านั้นพร้อมกับฉัน! ไส้ศกพุ่งเข้าหา! พีเอส-01 เป็นแค่เมชารุ่นที่หนึ่ง มันเร็วสู้พวกเราไม่ได้หรอก!”