กว่าจะรับมือกับเหล่าคนที่ตื่นเต้นกันเสร็จ ฉินเจิงก็รีบหลบออกมา กลับไปข้างพีเอส-01 ของตัวเอง แล้วหาที่นั่งพิงในมุมที่แสงส่องไม่ถึง
เรือขนส่งลำนี้ออกจากท่าไปตั้งแต่เมื่อครู่ ตอนนี้มาถึงวงโคจรที่กำหนดไว้แล้ว กำลังมุ่งหน้าไปยังดาวเหมือง YT-117
พวกเขาต้องขนแร่ดิบจากดาวเหมือง YT-117 ขึ้นเรือ แล้วลากไปยังดาวเหมืองอุตสาหกรรมจีที-033 เพื่อหลอมแร่ดิบให้เป็นโลหะผสม ก่อนจะขนส่งไปยังสถานที่ที่ต้องการ
ตำแหน่งที่มีโอกาสถูกโจรสลัดลอบโจมตีมากที่สุด คือระหว่างเดินทางไปจีที-033 หลังจากบรรทุกแร่ดิบจนเต็มเรือแล้ว
ครั้งแรกที่ฉินเจิงเห็นสรุปภารกิจของตู้เผิง เขายังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมโจรสลัดถึงต้องปล้นแร่ดิบ
รอให้แร่ดิบหลอมเป็นโลหะผสมแล้วค่อยปล้น ไม่ได้กำไรมากกว่าหรือ
ตู้เผิงบอกว่าโจรสลัดกลุ่มนี้ประหลาดมาก มีแค่พวกมันที่ทำแบบนี้ ชอบจ้องเล่นงานแร่ดิบโดยเฉพาะ ภารกิจครั้งนี้จึงเกิดขึ้น
ตามปกติ โลหะผสมที่ผ่านการแปรรูปแล้วจะไม่เดินทางผ่านดาวเหมืองเลย ไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาออกมาปฏิบัติภารกิจแบบนี้
ตอนนี้เรือขนส่งยังไปไม่ถึงดาวเหมือง ดังนั้นการเดินทางช่วงนี้จึงค่อนข้างปลอดภัย
ฉินเจิงปรับอุปกรณ์สื่อสารให้เรียบร้อย แล้วอาศัยโอกาสนี้นั่งขัดสมาธิลงกับพื้น ปรับลมหายใจและรีบฟื้นฟูสภาพร่างกาย
การต่อสู้กับชาวตระกูลเหมืองครั้งก่อนทำให้เขาเสียพลังไปไม่น้อย โดยเฉพาะท่าอึดพิณนอนต่อด้วยตีลังกากลับหลังในตอนท้าย ภาระที่เมชาส่งผ่านมายังร่างกายของเขาหนักหน่วงมาก
ไม่นานฉินเจิงก็เข้าสู่ภาวะเข้าฌาน เมื่อเสียงเรียกจากเครื่องสื่อสารปลุกเขาขึ้นมา เวลาก็ผ่านไปถึงสี่ชั่วโมงแล้ว!