นกตัวหนึ่งมีขนสีดำสลับขาว ตัวใหญ่พอ ๆ กับนกนางแอ่น แต่รูปร่างไม่เหมือนกัน หัวเล็กกว่าเล็กน้อย ส่วนจะงอยปากกุดกว่า
เสานั่วกับไคล์รีบเร่งไต่ลงไปด้านล่าง ฝูงนกบินตามอยู่ด้านนอกลำต้น พุ่งโฉบลงมาจิกไม่หยุด
การโจมตีส่วนใหญ่ถูกไคล์ปัดป้องไว้ได้ เขาสะบัดหางฟาดนกที่บินเข้ามาใกล้นั่วหน่วนไม่ขาดสาย
เมื่อพวกเขาลงถึงพื้น นกตัวนั้นก็ยังไม่ยอมแพ้ ยังคงไล่ตามมาโจมตี
ไคล์เห็นนกตัวนั้นคอยโจมตีนั่วหน่วนที่ตัวเล็กกว่าอยู่ตลอด สีหน้าพลันขรึมลง
รนหาที่ตาย
เขาสะบัดหางออกไปพันนกไว้ทันที คายไข่ที่คาบอยู่ในปากทิ้ง แล้วกัดคอนกเข้าเต็มแรง ฉีดพิษเข้าไป
นกดิ้นอยู่เพียงไม่กี่ครั้ง ก่อนจะอ่อนปวกเปียกและแน่นิ่งไป
【ไคล์เท่มาก สมควรแล้วที่ได้อยู่ข้างนั่วหน่วน】
【เก็บเกี่ยวได้ไม่น้อยเลย】
【นก: พวกเจ้านี่ช่างสูงส่งเสียจริง กินไข่ข้าแล้วยังจะกินข้าด้วยอีก】
จากนั้นไคล์ก็กลืนนกทั้งตัวลงท้องไปทันที
เสานั่วกลืนน้ำลายเบา ๆ คราวนี้ดีเลย ครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า ต้องลงไปอยู่ในท้องของพวกเขาทั้งหมด
ถึงตอนนี้เสานั่วจึงได้รู้สึกอย่างแท้จริงว่าไคล์พึ่งพาได้แค่ไหน หากงูเขียวหางไหม้เจอนกที่หวงรังแบบนี้คงอันตรายมาก
ถ้าถูกจิกจนเป็นแผลขึ้นมา แผลจะหายยากอยู่นาน
แต่ไคล์ที่เป็นงูจงอางไม่จำเป็นต้องกลัวการโจมตีของนกประเภทนี้เลย
ดีมาก ดีมาก ไคล์ ลูกชายตัวใหญ่คนนี้ นางเลี้ยงมาไม่เสียเปล่าจริง ๆ
นางกับไคล์เลือกไข่กันคนละสี่ฟอง แล้วค่อย ๆ กลับไปยังรัง