ปล่อยปากได้แล้ว! ขนาดตัวเราไม่เข้ากันนะ!

ตอนที่ 60 ปล่อยเจ้านายน้อยไว้กับข้าเถิด

7 นาที· 1.5K คำ

ลูกทั้งสี่เติบโตอย่างรวดเร็ว เพียงหนึ่งสัปดาห์ก็ลืมตาขึ้นมา ดวงตาทุกคู่เป็นสีฟ้า

ดูหดหู่ยิ่งนัก แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงภาพภายนอก ที่จริงพวกมันคลานไปคลานมาร่าเริงยิ่งนัก

เสานั่วไม่อยากพาลูกไปเล่นข้างนอกตอนกลางวัน ไคล์จึงเป็นคนพาลูก

มาร์กชอบเจ้านายน้อยตัวนั้นมาก เอามันออกมาดูเป็นระยะ คอยเป็นห่วงว่ามันจะกินอิ่มหรือไม่

เสานั่วพอจะเดาเจตนาของมาร์กได้ ดังนั้นครั้งต่อไปที่เขามาดูเจ้านายน้อย นางจึงเอาคางกดทับเจ้านายน้อยไว้

“นั่วหน่วนเอ๋ย ดูเจ้าตัวน้อยที่เจ้าให้กำเนิดสิ หน้าตาเหมือนเจ้าเมื่อตอนเด็กเสียจริง ต่อไปต้องเป็นมือลากเลื่อนที่ยอดเยี่ยมแน่นอน”

เสานั่วสูดจมูกแรง ๆ อย่างไม่พอใจ

เจ้านายน้อยยังเล็กเพียงเท่านี้ เขาก็เริ่มคิดจะให้มันลากเลื่อนแล้วหรือ

ไปไปไปไป!

นางใช้หัวดันไล่มาร์กออกจากคอกหมา

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงหนึ่งเดือน ลูกทั้งสี่ก็วิ่งเล่นไปทั่วลานบ้านได้แล้ว

เสานั่วมักจะพาพวกมันเล่น บางครั้งก็ใช้ตีนเขี่ยไปมา พวกมันเหมือนข้าวปั้นนุ่ม ๆ น่ารักน่าเอ็นดู

บางครั้งลูกทั้งสี่ถูกเสานั่วแกล้ง ก็จะไปเล่นกับหมาตัวใหญ่อื่น ๆ หมาตัวใหญ่เหล่านั้นปฏิบัติต่อลูกน้อยเหล่านี้ดีมาก ถึงแม้จะรำคาญก็ทำได้เพียงหลบหนี

ไคล์หมอบอยู่ข้าง ๆ อย่างสงบ ดูลูกของตนเล่นกับหมาบ้านพวกนี้ได้ดีนัก ก็เกิดความกังวลขึ้นมา

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเห็นหางของเจ้านายน้อยกระดิกอย่างรวดเร็ววันแล้ววันเล่า ไม่เหมือนหมาป่าเลยสักนิด

ลูกตัวนี้เหมือนนั่วหน่วนที่สุด ได้รับการดูแลจากเขามากกว่าปกติ แต่เขาก็เข้าใจดี

การเป็นเหมือนนั่วหน่วน ไม่เหมาะกับการใช้ชีวิตในป่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป