ปล่อยปากได้แล้ว! ขนาดตัวเราไม่เข้ากันนะ!

ตอนที่ 70 หอบตัวไป!

6 นาที· 1.5K คำ

ซ่อนตัวอยู่นานแล้ว แต่ด้านหลังก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหว เสานั่วจึงอดใจไม่ไหวในที่สุด

เจ้าตัวใหญ่คงไปแล้วกระมัง

นางค่อย ๆ หันกลับไปเงยหน้ามอง……

!!!

เสานั่วตกใจจนหงายก้นลงไปนั่งกับพื้น

แมวป่าลิงซ์ตัวมหึมาคาบแกะตัวหนึ่ง ยืนนิ่งอยู่ด้านหลังนาง ห่างกันไม่ถึงหนึ่งเมตร ไม่รู้ว่าจ้องนางมานานแค่ไหนแล้ว

เสานั่วมองจ้าวแมวป่าลิงซ์อย่างเหม่อลอย

แมวหนึ่งตัวกับแมวป่าลิงซ์หนึ่งตัว ต่างฝ่ายต่างชะงักค้างกันอย่างประหลาด

ขณะที่เสานั่วกำลังตื่นเต้นจนแทบแย่ จ้าวแมวป่าลิงซ์ก็ขยับตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เขาวางแกะในปากลงบนพื้น แล้วก้าวเข้าหาเสานั่วหนึ่งก้าว

ขนทั่วร่างของเสานั่วพองฟูขึ้นมาทันที นางรู้สึกได้ว่าจ้าวแมวป่าลิงซ์มาหานางโดยเฉพาะ

ถ้านางไม่หนีไป คงมีแต่เคราะห์ร้ายมากกว่าเคราะห์ดี

แม้จะกลายเป็นแมวแล้ว แต่นางก็ยังมีชีวิตไม่พอ เพราะฉะนั้น เสานั่วจึงรวบรวมแรงทั้งหมด หมุนตัวมุดออกจากรั้วไม้

นางวิ่งรวดเดียวเข้าไปในห้องของมนุษย์ แล้วซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงอย่างมิดชิด

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร เสานั่วก็ผล็อยหลับไปใต้เตียง

พอฟ้าสาง นางถึงถูกเสียงตื่นตระหนกของชาวบ้านปลุกให้ตื่น

“เลือดเต็มไปหมด! แย่แล้ว! ไอ้สัตว์เดรัจฉานน่าตายนั่น แกะของข้าหายไปตัวหนึ่ง!”

จากนั้นก็เกิดความโกลาหลไปทั่ว ชาวบ้านต่างพากันตามหาตัวคนร้าย ถึงกับมีคนคิดจะโยนความผิดให้แมวจากสถานช่วยเหลือสัตว์เหล่านั้นด้วย

ไม่ว่าอย่างไร กว่าจะเริ่มถ่ายทอดสดตามปกติก็ล่วงเลยไปจนถึงตอนบ่าย

เสานั่วเพิ่งเริ่มถ่ายทอดสดได้ไม่นาน ทาสแมวก็ยื่นกล้องเข้ามาถ่ายใกล้หน้านาง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป