ดุร้ายเหลือเกิน
ร่างน้อยของนางหดตัวลงโดยไม่รู้ตัว ดวงตากลมโตเผยความหวาดหวั่นออกมาอย่างไม่รู้ตัว
ไคล์สัมผัสได้ถึงอารมณ์ของนั่วหน่วน จึงใช้หนวดแตะหัวนางเบา ๆ
ร่างของไคล์กลายเป็นสีหมึกไปแล้ว ท่าทางดุร้ายน่าเกรงขาม เหล่าปลาน้อยกุ้งน้อยที่แหวกว่ายอยู่ใกล้ ๆ ต่างแตกตื่นหนีกระเจิดกระเจิงในพริบตา
หมึกสีน้ำตาลเหลืองสองตัวที่อยู่ตรงข้าม กลับไม่รู้สึกถึงอันตรายถึงชีวิตแม้แต่น้อย
เฮ้อ สู้ตัวผู้ด้วยกันไม่ชนะ แล้วถูกตัวเมียรังเกียจก็ช่างเถอะ
พวกมันไม่แม้แต่จะสร้างรังด้วยซ้ำ ไม่มีทางเลือก ในฤดูหาคู่จึงเสียเปรียบไม่มีทางสู้
ใกล้จะร้องไห้เพราะความโง่ของตัวเองอยู่แล้ว
กำลังเศร้าอยู่พอดี ก็มองเห็นรังอันงดงามและซ่อนเร้นของไคล์
งดงามเหลือเกิน ไม่มีตัวเมียตัวไหนจะปฏิเสธรังที่สวยงามและแข็งแรงขนาดนี้ได้หรอก
ดีนัก มีรังนี้แล้ว บางทีพวกมันอาจจะไม่ถูกตัวเมียปฏิเสธอีกต่อไป
ต้องชิงมันมาให้ได้!
ยังไงพวกมันก็มีสองตัว ฝั่งตรงข้ามมีแค่ตัวเดียว ใครจะไปกลัวใคร
เพียงชั่วครู่ หมึกสองตัวก็ว่ายเข้ามาในระยะร้อยเมตร หยุดอยู่หน้ารัง รูม่านตาแนวตั้งกวาดมองไคล์
จากนั้นก็เลื่อนไปที่เสานั่ว แฝงไปด้วยการยั่วยุและความอยากรู้อยากเห็น
[มาแล้ว ๆ ตัวที่มาชิงรังมาแล้ว]
[ไคล์กลายเป็นสีดำแล้ว สองตัวนี้ตาบอดหรือไง ไม่รู้สึกถึงฆาตกรรมจิตหรือ?]
[นั่วหน่วนอย่ากลัว ไคล์ผู้ยิ่งใหญ่จัดการได้แน่นอน!]