เสานั่วหมอบอยู่บนหิมะอย่างมึนงง ไคล์หมอบอยู่ข้าง ๆ คางของเขาเสียดสีอยู่กับหัวของนาง
ยามนี้ หมาป่าตัวเมียตัวนั้นที่อยู่ไม่ไกล จู่ ๆ ก็เดินเข้ามา ท่ามกลางสายตาจับจ้องของไคล์ มันหมอบลงอีกด้านหนึ่งของเสานั่ว ยื่นลิ้นออกมาเริ่มเลียหัวของเสานั่ว
หมาป่าขนขาวน้อยตัวนี้คือจ่าฝูงหมาป่าตัวเมียของฝูง ตำแหน่งของจ่าฝูงหมาป่าตัวเมียในฝูง บางครั้งก็สูงส่งยิ่งกว่าจ่าฝูงหมาป่าเสียอีก
หมาป่าตัวเมียตัวนี้เคยชินกับการเอาใจจ่าฝูงหมาป่าตัวเมียของฝูงก่อนหน้านี้ ย่อมต้องสร้างความสัมพันธ์อันดีกับจ่าฝูงหมาป่าตัวเมียของฝูงใหม่ด้วย
จ่าฝูงหมาป่าตัวเมียตัวนี้ดูอ่อนแอเล็กน้อย สวยงามเกินไป คงจะไม่เก่งนักในการล่า
กลิ่นแปลกปลอมใกล้เข้ามา เสานั่วก็ตื่นขึ้นอย่างรวดเร็ว มองดูหมาป่าตัวเมียสีดำที่ดูอ่อนโยน เสานั่วมักจะเห็นความอ่อนโยนแบบแม่ในตัวนางเสมอ
คาดเดาว่านางน่าจะเป็นแม่ของไคล์พวกนั้น
เสานั่วโบกหางอย่างเป็นมิตร กระตุกมุมปาก ฉายรอยยิ้มออกมา
หมาป่าตัวเมียนั้นรู้สึกเป็นเกียรติเป็นอย่างยิ่ง จ่าฝูงหมาป่าตัวเมียชื่นชอบนางถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
น่ารักเหลือเกิน อยากเลียเหลือเกิน…
นางจะต้องดูแลลูกของจ่าฝูงหมาป่าตัวเมียเป็นอย่างดี ต่อให้ได้นอนชิดกับจ่าฝูงหมาป่าตัวเมียทุกวันก็ดี
หมาป่าตัวเมียจึงเลียหัวของเสานั่วอย่างขยันขันแข็งยิ่งขึ้น เสานั่วรู้สึกสบายจึงถูไถกับนาง
ไคล์อยู่ข้าง ๆ จ้องมอง สายตายิ่งเย็นชาลงเรื่อย ๆ
นั่วหน่วนที่แท้ก็โบกหางให้หมาป่าตัวอื่น
ตอนที่เขเลียให้นาง นางมักจะหมดความอดทนอย่างรวดเร็ว ที่แท้ก็ยอมให้หมาป่าตัวอื่นเลียได้
เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นในใจของไคล์
ไคล์ลุกขึ้นยืน แลเขี้ยวใส่หมาป่าตัวเมีย หมาป่าตัวเมียวิ่งหนีไปทันที จ้องมองเขาอย่างจนใจ
ถึงแม้จะเป็นลูกของนาง แต่ลูกตัวนี้ตั้งแต่มันเล็กก็ชอบทำตัวแปลกแยก ไม่ค่อยพึ่งพานาง นางกับมันจึงไม่ค่อยสนิทสนมกันนัก