เมื่อไม่มีไคล์แมวจอมกวน เสานั่วก็นอนหลับได้อย่างสบายใจ
หลังจากกลายเป็นแมว นางก็พบว่าตัวเองต้องการเวลานอนมากมาย ง่วงได้ทุกที่ทุกเวลา อยากนอนเหลือเกิน
ถ้านอนไม่พอ นางจะหงุดหงิดอย่างมาก เห็นใครก็อยากตบสักสองฉาด
ร่างที่นางใช้อยู่ตอนนี้ยังเป็นแมวอายุห้าหกเดือน ยังโตเต็มวัยไม่เต็มที่
เสานั่วมีความปรารถนาตามสัญชาตญาณอย่างหนึ่ง ซึ่งยากจะข่มกลั้น
โดยเฉพาะตอนเห็นไคล์นอนตะแคง เผยให้เห็นเต้านมบนท้องของเขา
ชมพูระเรื่อ ดูคุ้นตาจังเลย...
เขาไม่ใช่แมวป่าลิงซ์ตัวผู้หรอกหรือ? ทำไมถึงมีเต้านมสวยขนาดนี้ หรือว่าตั้งใจใช้ยั่วยวนนาง?
เสานั่วคิดไปพลาง พยายามข่มใจตัวเองอย่างสุดกำลัง
นางไม่อยากเลียเจ้าแมวป่าลิงซ์นิสัยเสียตัวนี้สักหน่อย นางไม่อยากเข้าใกล้เขาเลย!
เสานั่วต่อต้านสัญชาตญาณของตัวเอง ทว่าขณะที่กำลังต่อต้านอยู่นั้น ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรนางก็ขยับไปอยู่ใต้ท้องของไคล์เสียแล้ว
เลีย
สบายจัง...
เสานั่วครางครืดคราดเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว อุ้งเท้าทั้งสองข้างยกขึ้นนวดอย่างชำนาญ นวดแล้วนวดอีก ทำไมยังไม่ได้สักทีนะ...
แม้ไคล์จะชอบนั่วหน่วน แต่เขาก็โกรธที่นางทุบตีเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาตัดสินใจว่าจะไม่เผชิญหน้ากับนางไปสักพัก
แต่ตอนนี้นางกลับขยับเข้ามาหาเขาอีก แถมยังสนิทสนมกับเขาถึงเพียงนี้
นั่วหน่วนรู้ตัวว่าทำผิดแล้วหรือ? ถึงได้เข้ามาอ้อนเขาแบบนี้
ไคล์มองนั่วหน่วนที่เข้ามาคลอเคลีย ความโกรธในใจก็มลายหายไปทันที เขาใช้กรงเล็บลูบหัวนางอย่างเอ็นดู
เขาชอบเวลานั่วหน่วนเป็นฝ่ายเข้ามาใกล้เขาเอง
ไคล์แค่สงสัยเล็กน้อยว่า ทำไมนั่วหน่วนถึงเอาแต่นวด...ตรงนั้น
เขาก้มลงเลียหัวของนั่วหน่วน ทว่าวินาทีถัดมา...ก็เจ็บจี๊ด