เสานั่วนอนอย่างเบื่อหน่ายอยู่บนแท่นหินเรียบ ๆ ก้อนหนึ่ง ศีรษะหนุนปลายหางสีขาวของตัวเอง
รอบตัวเธอมีแต่ตาข่ายเหล็ก นักท่องเที่ยวในสวนสัตว์เกาะตาข่ายแล้วชะโงกมองเข้ามาข้างใน
นักท่องเที่ยวด้านนอกยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูปกันอย่างเมามัน
ว้าว!
จิ้งจอกน้อยข้างในน่ารักจนใจละลาย ขนสีแดงอบอุ่นฟูฟ่องพลิ้วสลวยไปทั้งตัว ราวกับกองไฟที่กำลังลุกโชน ปลายหางกับท้องเป็นสีขาวนวลราวหิมะ
ขนหางฟูใหญ่ นุ่มหนา ดวงตาฉ่ำวาวกระจ่างใส ท่าทางปราดเปรียวและน่าเอ็นดู
นี่มันต้าจี่ในตำนานตัวจริงเสียงจริงชัด ๆ
เมื่อเผชิญหน้ากับนักท่องเที่ยวที่ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวอยู่นอกตาข่าย เสานั่วก็เพียงปรือตาขึ้นอย่างใจเย็น
เธอเกิดใหม่เป็นจิ้งจอกแดงได้เจ็ดแปดเดือนแล้ว ตั้งแต่เกิดมาก็อาศัยอยู่ในกรงตาข่ายขนาดยี่สิบตารางเมตรแห่งนี้
แม้ร่างจิ้งจอกนี้จะหน้าตาดีมาก แต่เสานั่วก็แทบจะเบื่อจนทนไม่ไหวแล้ว
วันแล้ววันเล่า เธอถูกขังอยู่ในกรงเล็ก ๆ แสนแห้งแล้งและน่าเบื่อ
ที่นี่มีพื้นที่แค่ยี่สิบตารางเมตร ภายในกรงมีท่อนไม้ปลอมวางอยู่ไม่กี่ท่อน พื้นมีก้อนหินเทียมวางกระจัดกระจาย แม้แต่พุ่มไม้ตรงมุมกรงก็ยังเป็นของปลอม
ไม่ไกลนักมีบ้านไม้หลังเล็ก ๆ ที่คนเลี้ยงสัตว์จะมาตามเวลาทุกวันเพื่อให้อาหาร
แต่ชีวิตที่ไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่แบบนี้ ก็ไม่ได้สุขสบายอย่างที่คิด
สวนสัตว์เปิดตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าไปจนถึงสิบเอ็ดโมง พักกลางวันสองสามชั่วโมง แล้วเปิดอีกครั้งตอนบ่ายสองจนถึงหกโมงเย็นจึงปิดสวน
ในช่วงเวลาเปิดสวน นักท่องเที่ยวก็แวะเวียนกันมาไม่ขาดสาย
นักท่องเที่ยวยืนอยู่นอกตาข่ายเหล็ก ยกโทรศัพท์ถ่ายรูปกันไม่หยุด แถมยังส่งเสียงอุทานด้วยความตื่นตะลึงเป็นระยะ