ในช่องแชตทางหลวงหมายเลข 1688 ผู้เล่นกำลังพูดคุยกันถึงสิ่งอำนวยความสะดวกในจุดพักรถ
“แม่งเอ๊ย อะไรก็ต้องใช้เงิน!”
“น้ำขวดเดียวตั้ง 2 เหรียญทางหลวง! ทำไมไม่ไปปล้นกันซะเลยล่ะ!”
“ราคาน้ำมันแพงกว่าข้างนอกอีก ที่นี่มีไอ้เวรที่ไม่น่าเชื่อถืออยู่ด้วยหรือไง?”
“ค่าซ่อมรถแพงยิ่งกว่าอีก เปลี่ยนยางมอเตอร์ไซค์เส้นเดียวตั้ง 30 เหรียญ! ยางรถยนต์เส้นละ 80 เหรียญ! พ่อค้าหน้าเลือด!”
“มีแค่เข้าห้องน้ำที่ฟรี แต่บ้าชะมัด ในห้องน้ำกลับไม่มีน้ำ!”
“แล้วถ่ายเสร็จจะกดน้ำยังไง?”
“ถ่ายเสร็จแล้วรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันเห็นกับตาว่าอึตัวเองตกลงไปในหลุมดำ แกเชื่อไหมล่ะ?”
“เชี่ย...”
“ฮ่า ๆ ฉันเสียไปแค่เหรียญเดียวก็สุ่มได้เนื้อกระป๋องแล้ว! เป็นตู้สุ่มรางวัลนะ พวกนายรีบมาลองกันสิ!”
“สุ่มครั้งละเหรียญเดียวเองเหรอ? นอกจากอาหารกระป๋องแล้วมีอะไรอีก?”
“มีทุกอย่าง เสบียงสารพัด แผ่นผลึกเชื้อเพลิงก็มี แถมยังมีโมดูลโคตรโกงอีกหลายแบบ อย่างโมดูลเชื้อเพลิงไม่จำกัด!”
“เชี่ย เชื้อเพลิงไม่จำกัดเลยเหรอ ฉันอยากได้สุด ๆ!”
“หวงเฟยหลงที่ขับรถสปอร์ตระดับ 2 นั่นไง เสียเงินไปแค่สิบกว่าเหรียญก็สุ่มได้โมดูลปืนใหญ่แล้ว พวกนายลองนึกภาพรถบูกัตติที่จู่ ๆ มีเครื่องยิงจรวดโผล่ออกมาจากหน้ารถดูสิ! ตอนนี้ไม่มีใครกล้าไปหาเรื่องเขาแล้ว!”
“อย่าเพิ่งมองโลกดีเกินไป ฉันเพิ่งสุ่มไปยี่สิบกว่าครั้ง ได้มาแค่น้ำแร่ขวดเดียว! ไอ้ตู้สุ่มเวรเอ๊ย คืนเหรียญทางหลวงฉันมา!”
“ดูท่าอยากใช้ชีวิตสุขสบายบนทางหลวงวันสิ้นโลกนี่ คงต้องพึ่งดวงอย่างเดียวสินะ”
“...”