หยางเสี่ยวซูพูดอย่างประหม่า “หัวหน้าทีมดวงดี คงไม่ถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไปหรอก แต่ฉันกับพี่หนิงไม่ไหวหรอกนะ แถมฉันยังกลัวรถไฟเหาะมากด้วย”
“พูดให้ถูกคือรถไฟเหาะที่ตกรางได้ รถไฟเหาะหมุนติ้วรุนแรงเหมือนเครื่องซักผ้าแบบถังกลิ้ง แถมยังมีแบบดีดตัวพุ่งขึ้นฟ้า เร่งความเร็วถึง 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมงใน 2 วินาที” โจวหนิงเสริม
“ให้ตายสิ แค่ฟังก็น่ากลัวแล้ว!” หยางเสี่ยวซูยิ่งประหม่าเข้าไปใหญ่
โจวหนิงพูดต่อ “ยังมีลูกตุ้มยักษ์ สูง 100 เมตร พลิกกลับ 360 องศา ความเร็ว 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หวาดเสียวสุด ๆ คนที่เคยเล่นต่างบอกว่าได้เจอยายทวดแล้ว”
“เครื่องเล่นทิ้งดิ่งสูง 200 เมตร ตอนตกลงมาความเร็ว 260 กิโลเมตรต่อชั่วโมง นอกจากจะดิ่งลงมาแล้วยังหมุนได้อีก เป็นด่านที่ยากที่สุด คนส่วนใหญ่เห็นแล้วไม่กล้าเล่น”
“ด่านสุดท้ายคือม้าหมุน ความยากน้อยหน่อย ความเร็วแค่ 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อัตราการตายต่ำที่สุด แต่โอกาสผ่านด่านกลับต่ำยิ่งกว่า กฎคือเมื่อไฟแดงสว่าง ต้องลดจำนวนคนลงหนึ่งคน สุดท้ายจะเหลือเพียงคนเดียวที่ผ่านด่านได้”
ยิ่งฟัง หยางเสี่ยวซูก็ยิ่งกลัว จากเครื่องเล่นทั้งหมด 4 อย่าง มีแค่ม้าหมุนที่ฟังดูพอไหว ส่วนอีก 3 อย่างนี่มันเอาชีวิตไปทิ้งชัด ๆ
ตัวพุ่งไปข้างหน้า แต่วิญญาณตามไม่ทัน!
เห็นได้ชัดว่าไม่เห็นผู้เล่นเป็นคนเลยสักนิด
“มีทั้งหมด 4 เครื่องเล่น เครื่องละ 200 คะแนนเหรอ?” ลู่ฮ่าวถาม