ทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดินร้าง
ตอนนี้ปากทางพังถล่มลงมาแล้ว
ด้านนอกมีรถจอดอยู่หลายคัน ส่วนเจ้าของรถถูกพวกมันกัดกินจนแทบไม่เหลือสภาพ
ตี้เซียว 6 ตัว โครงกระดูกดำ 2 ตัว และโครงกระดูกขาวอีกสิบกว่าตัว กำลังพยายามขุดเปิดทางเข้า
ทันใดนั้น แสงลูกธนูสายหนึ่งพุ่งหวือเข้าปักหน้าผากตี้เซียวตัวหนึ่ง
ตี้เซียวกรีดร้องแล้วหันขวับ แต่ยังไม่ทันเห็นว่าใครยิงธนู จู่ ๆ ภาพตรงหน้าก็มืดวูบ ก่อนแสงดาบจะวาบขึ้นตรงลำคอ
ตี้เซียวกับพวกโครงกระดูกตัวอื่นไหวตัวทัน ทว่ายังไม่ทันได้โต้กลับ ลูกธนูก็พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง
ขณะเดียวกัน เสียงปืนกลก็ดังขึ้น กระหน่ำยิงโครงกระดูกขาวอย่างแม่นยำ
“ปืนกลยังแรงไม่พอ จัดการสัตว์ประหลาดระดับหนึ่งได้สบาย แถมยิงหัวระเบิดได้ แต่พอเป็นระดับสองกลับลำบาก แรงยิงยังสู้ลูกธนูของเสี่ยวซูไม่ได้ ต้องรีบอัปเกรดแล้ว” ลู่ฮ่าวคิดในใจ
แต่มือของเขายังไม่หยุด หลังจัดการโครงกระดูกขาวเสร็จ ก็เล็งยิงตี้เซียวอีกตัว
ข้อดีของปืนคือยิงได้เร็ว ไม่เหมือนหยางเสี่ยวซูที่ต้องหยิบลูกธนูขึ้นพาดสายก่อนยิง จึงมีช่วงชะงักสั้น ๆ
ตอนนี้พวกเขาได้เห็นฝีมือของโจวหนิงชัดเจนแล้ว
เธอว่องไวดุจนักฆ่าลึกลับ ความเร็วแทบจะเหนือกว่าตี้เซียวเสียอีก
ภายใต้การสนับสนุนจากปืนกลและธนู เธอเปิดฉากสังหารอย่างไม่เกรงกลัว
สิ่งที่ลู่ฮ่าวกับหยางเสี่ยวซูต้องทำ คือใช้กำลังยิงตรึงพวกมันไว้ เปิดโอกาสให้โจวหนิงสังหารตี้เซียวและโครงกระดูกดำได้ทีละตัว
เมื่อขาดความได้เปรียบจากสภาพแวดล้อม ตี้เซียวแทบเอาตัวรอดจากมือโจวหนิงไม่ได้เกินสิบกระบวนท่า
ไม่นาน ตี้เซียวสามตัวก็สิ้นชีพ
ส่วนลู่ฮ่าวยิงสังหารโครงกระดูกดำไปหนึ่งตัว และทำให้ตี้เซียวตัวหนึ่งบาดเจ็บสาหัส
