ในเมื่อออกไปไม่ได้ ก็ทำได้แค่จัดการอาหารเช้าภายในบ้าน
เจียงเหยี่ยหันหลังเดินไปยังห้องครัวเปิดสไตล์หรูหราของวิลล่า
พื้นที่ครัวนี้ใหญ่กว่าห้องนั่งเล่นที่อพาร์ทเมนต์ตงหูของเขาอีก ตรงกลางเป็นเคาน์เตอร์หินอ่อนขนาดใหญ่ เครื่องครัวนำเข้าเพียบพร้อม เตาอบ ไมโครเวฟ เครื่องล้างจานล้วนเป็นแบรนด์ระดับท็อปทั้งหมด
เจียงเหยี่ยเดินไปที่ตู้เย็นซีเมนส์แบบสองประตู เปิดมันออกด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม
“เชี่ย...”
พอเห็นสภาพภายในตู้เย็นชัดเจน เจียงเหยี่ยก็อดสบถออกมาไม่ได้
ตู้เย็นใหญ่เบิ้มแบบนี้ ข้างในดันว่างเปล่า!
ช่องแช่เย็น นอกเหนือจากน้ำแร่เอเวียงสองขวด ก็คือมาส์กเพิ่มความชุ่มชื้น SK-II สองสามกล่อง และลูกกลิ้งหยกสำหรับนวดหน้าอีกหนึ่งอัน
ช่องแช่แข็งยิ่งเกลี้ยงกว่า แม้แต่น้ำแข็งก็ไม่มี
เจียงเหยี่ยไม่ยอมแพ้ เปิดตู้เก็บของในครัวดูทีละตู้
ไม่มีข้าวสาร ไม่มีเส้นก๋วยเตี๋ยว ไม่มีไข่ไก่ หรือแม้แต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปซองถูก ๆ สักซองก็ไม่มี!
สวิตช์แก๊สบนเตายังไม่ได้ลอกฟิล์มกันรอยด้วยซ้ำ หม้อใหม่เอี่ยมจนส่องเป็นกระจกได้ เห็นได้ชัดว่าห้องครัวนี้ไม่เคยเปิดเตาทำอาหารเลยนับตั้งแต่ตกแต่งเสร็จ
“ผู้หญิงคนนี้โตมากับน้ำค้างหรือไง?”
เจียงเหยี่ยเอือมระอาปิดตู้ครัว
เขาหยิบมือถือขึ้นมา เปิดแอปสีเหลือง ตั้งใจจะสั่งไก่
แต่พอคิดขึ้นได้ว่าประตูล็อกอยู่ ต่อให้สั่งเดลิเวอรีก็เข้ามาไม่ได้นี่?