เซี่ยหยู่เดิมก็หน้าตางดงามมาก โครงหน้าประณีตเย็นชาโดดเด่น บุคลิกภาพก็โดดเด่นเป็นพิเศษ
วันนี้เธอสวมชุดทำงานสีขาว ยิ่งขับให้รูปร่างสูงระหงและออร่าผู้บริหารหญิงที่แข็งแกร่งแสดงออกมาอย่างเต็มที่
เมื่อเธอเดินผ่าน สายตาของผู้คนในห้องโถงก็ถูกดึงดูดไปในทันที
"นั่นก็คือประธานเซี่ยแห่งหลานไห่กรุ๊ปสินะ สวยจริง ๆ ได้ยินว่าในที่ประชุมวันนี้ แผนงานของเธอทำให้ทุกคนตะลึงไปหมด"
"สวยแล้วมีประโยชน์อะไร ในสนามการค้ามันต้องดูที่ความสามารถและเส้นสาย หลานไห่กรุ๊ปช่วงหลายปีนี้ถึงจะพัฒนาได้ไม่เลว แต่รากฐานยังบางเกินไป อยากกลืนกินโครงการใหญ่ขนาดหมู่บ้านบนยอดเมฆทีเดียว ฉันว่ายากนะ"
"ใช่ เมื่อกี้เสิ่นชิงหานจากเสิ่นกรุ๊ปยังไปยกแก้วคารวะเลย ได้ยินว่ากลับมาแบบหน้าช้ำด้วยซ้ำ ประตูสู่คุนหลินแคปปิตอลเนี่ย ไม่ใช่จะเข้าได้ง่าย ๆ หรอก"
รอบข้างมีเสียงซุบซิบดังแว่ว ๆ
เซี่ยหยู่ไม่สนใจคำวิจารณ์พวกนี้ เธอแค่ยืนเงียบ ๆ ตรงท้ายแถว มองไปยังโต๊ะหมายเลขหนึ่ง
เมื่อมองไป เธอถึงกับชะงักไปทั้งร่าง
เธอเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยเหลือเกิน
เจียงเหยี่ย?!
รูม่านตาของเซี่ยหยู่ขยายขึ้นเล็กน้อย ในแววตาฉายประกายประหลาดใจที่ปกปิดได้ยาก
วันนี้เจียงเหยี่ยแต่งตัวตามสบายมาก เสื้อแจ็กเก็ตสีดำกับกางเกงยีนส์ ดูแปลกแยกท่ามกลางบรรดาผู้ยิ่งใหญ่ในชุดสูท ตอนนี้เขากำลังพิงพนักเก้าอี้ มือถือถ้วยซุปหูฉลาม จิบพลางมองโคมระย้าคริสตัลในห้องโถงอย่างไร้จุดหมาย
ความคิดของเซี่ยหยู่แล่นฉิว
เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วยังนั่งอยู่ที่โต๊ะหมายเลขหนึ่งอีก?