องค์กรแมงป่องแดงงั้นหรือ
เฉินฮุยขมวดคิ้วเล็กน้อย
อดถอนใจในใจไม่ได้ ช่างเป็นศัตรูที่หนีกันไม่พ้นจริง ๆ ชาติก่อนเขาก็รู้จักองค์กรแมงป่องแดง แถมยังมีความแค้นกับพวกมันไม่น้อย คิดไม่ถึงว่าชาตินี้จะได้พบกันอีก เพียงแต่เป็นแมงป่องแดงในคนละยุคเท่านั้น
“ซานเย่กลัวคนของแมงป่องแดงมาแก้แค้น เลยหลบซ่อนตัวงั้นหรือ?”
เอ้อผังยิ้มเจื่อน ก่อนจุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน
“คนของแมงป่องแดงเป็นพวกบ้าคลั่งกันทั้งนั้น จะไปแย่งของจากพวกมันได้ง่าย ๆ ที่ไหน ปกติมีแต่พวกมันแย่งของคนอื่น พอถูกแย่งบ้าง ย่อมไม่ยอมเลิกราแน่”
“ก่อนหน้านี้ซานเย่อาศัยอยู่ในวิลล่าหลังหนึ่งแถบชานเมือง คนของแมงป่องแดงบุกโจมตีวิลล่าของเขา บอดี้การ์ดที่อยู่ข้างกายตายหมด ถ้าไม่ได้หลาวหลางสู้ตายปกป้อง ซานเย่ก็คงหนีออกมาไม่ได้!”
เฉินฮุยขมวดคิ้ว
“คนของแมงป่องแดงบ้าระห่ำขนาดนี้เลยหรือ นี่มันเขตแดนภายใน ไม่ใช่เขตแดนภายนอกนะ!”
“เพราะอย่างนี้ไงผมถึงบอกว่าคนพวกนี้จัดการยาก ถ้าอยู่เขตแดนภายนอก ซานเย่อาจไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้ แต่หยางเฉิงเป็นถิ่นของพวกเรา”
“หลังจากถูกโจมตี ซานเย่ก็พบร่องรอยของฝ่ายตรงข้าม เลยส่งคนไปปะทะกับพวกมัน เสียคนไปไม่น้อย ส่วนแมงป่องแดงก็เสียคนไปหลายคนเหมือนกัน จากนั้นคนของแมงป่องแดงก็หลบซ่อนตัว แต่ยังไงพวกมันก็ต้องอยู่ในหยางเฉิงแน่”
“ก่อนจะหาตัวคนของแมงป่องแดงเจอ ซานเย่จึงเลือกหลบซ่อนไว้ก่อน!”