หลี่ว์เจิ้นไห่กับพวกอีกสามคนไม่รู้เลยว่า คนทั้งกลุ่มฝั่งตรงข้ามล้วนเป็นผู้มีพลังพิเศษ และได้ยินบทสนทนาเบา ๆ ของพวกเขาไปเกือบหมด
“สี่คนนี้น่าสนใจดีแฮะ”
หลินเซิ่งตงได้ยินเสียงพูดคุยของพวกเขา จึงเหลือบมองไปทางนั้น
ตั้งแต่พบกัน ท่าทีของคนกลุ่มนี้ก็ทำให้รู้สึกสบายใจ ไม่ได้ยอมอ่อนข้อเอาใจหรือรีบประจบสอพลอ แต่ดูมั่นใจในตัวเอง แม้จะต้องการร่วมมือ ก็ไม่กดตัวเองให้ต่ำลง
ได้ยินหลินเซิ่งตงพูด กู่ยวี่ก็หันไปมองหลี่ว์เจิ้นไห่กับพวก ก่อนเอ่ยว่า “พวกเขาไม่ใช่คนเลว”
การรู้จักดูคน
นี่คือบทเรียนแรกที่อสูรแมวฮูกสอนกู่ยวี่หลังจากนางแปลงกายได้
ทฤษฎีง่ายมาก คนที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจย่อมเป็นคนเลว เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับกฎการปฏิบัติตนของภูต
【กฎการปฏิบัติตนของภูต】
【ข้อ 2】
เมื่อเผชิญหน้ากับคนเลว จงเชื่อมั่นอย่างหนักแน่นว่าอีกฝ่ายจะทำร้ายเจ้าแน่นอน หากสู้ไหวก็ลุย ถ้าสู้ไม่ไหวก็รีบหนี
ใจความสำคัญของกฎข้อนี้คือประเมินกำลังของมิตรและศัตรูให้รวดเร็ว หากเอาชนะอีกฝ่ายได้ก็จงซัดให้ถึงตาย อย่าเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายกลับมาตั้งตัวได้อีก เพื่อป้องกันปัญหาที่จะตามมาไม่รู้จบและย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง
ตอนเรียนบทนี้ พวกอสูรใหญ่ที่ท่องโลกมนุษย์ได้สาธิตให้ดูหลายครั้ง กู่ยวี่จึงรู้วิธีแยกคนดีคนเลว
เรื่องการดูคน นางเหนือกว่ามนุษย์ถึง 90 เปอร์เซ็นต์อย่างแน่นอน
ชางโม่ก็เห็นด้วยกับข้อสรุปของกู่ยวี่