หลี่ชุนซิ่งหิ้วปลาออกไปแล้ว
ก่อนออกไป หลี่ชุนซิ่งตั้งใจสอนหลินซีซีพูดอยู่หลายประโยค แล้วให้หลินซีซีพูดตาม
ใจความประมาณว่า ต่อไปอยากนอนตื่นเองทุกวัน กินข้าวแป้งขัดสีทุกมื้อ แถมยังได้กินเนื้อสลับเปลี่ยนเมนูไปเรื่อย ๆ กินอย่างเดียวเดี๋ยวก็เบื่อ ต้องเปลี่ยนบ้าง
หลินซีซีทำหน้าชา พูดตามแม่ไปหนึ่งรอบ
เรื่องดี ๆ แบบนี้เธอยังไม่กล้าคิดเลย ไม่คิดว่าแม่จะกล้าฝันขนาดนี้
หลินตงไม่ค่อยเชื่อ เพราะก่อนหน้านี้เขาเคยด่าคนอื่นว่าปากอีกา คำด่าก็ย่อมไม่ใช่คำดี ๆ อยู่แล้ว
พ่อกับแม่บอกว่าคำพูดของน้องสาวมักกลายเป็นจริง เรื่องดีไม่แม่น เรื่องร้ายกลับแม่น
ที่บอกว่าน้องสาวเป็นปากอีกา ก็เพราะเรื่องที่เธอพูดแล้วกลายเป็นจริงล้วนเป็นเรื่องร้าย ถ้าเรื่องร้ายเปลี่ยนเป็นเรื่องดีได้ล่ะ ลองคิดอีกมุมดูสิ
น้องชายโดนหมูป่าขวิด พวกเขาก็เลยได้กินเนื้อหมูป่า
น้องชายโดนปลากัด อีกเดี๋ยวพวกเขาก็จะได้กินปลา
ใช่ไหมล่ะ?
คิดแบบนี้แล้ว ก็ถือว่าเป็นเรื่องดีจริง ๆ
น้องสาวเขาไม่ใช่ปากอีกาสักหน่อย!
หลินตงไม่อยากให้น้องสาวถูกเรียกแบบนั้น กลัวว่าเธอจะไม่สบายใจ จึงพูดกับหลินซีซีอย่างจริงจังว่า “น้องเล็กลองคิดดูสิ เรื่องนี้ก็ไม่ได้แย่ไปหมดนะ เสียสละพี่รองคนเดียว ทั้งบ้านก็ได้กินเนื้อหมูป่า ตอนเย็นยังได้ซดน้ำแกงปลา ได้กินเนื้อปลาอีก คิดแบบนี้แล้วก็ดีไม่น้อยใช่ไหม เพราะงั้นน้องเล็กอย่าคิดมากนะ”
หลินซีซีไม่ได้รู้สึกอะไรนัก เธอคิดว่านี่คงเป็นความสามารถพิเศษที่ติดตัวมาตอนทะลุมิติมา ส่วนปากอีกาจะให้ดีหรือร้ายก็พูดยาก ขึ้นอยู่กับว่าใช้กับเรื่องอะไร