แต่จะพูดกับศาสตราจารย์ฟางอย่างไรดีนะ?
ต้องทำให้ศาสตราจารย์ฟางเชื่อและเห็นความสำคัญของเรื่องนี้ด้วย
อีกอย่าง เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่ศาสตราจารย์ฟางจะตัดสินใจได้เพียงคนเดียว
จำเป็นต้องหาเหตุผลที่เหมาะสม ศาสตราจารย์ฟางจะได้ใช้โน้มน้าวคนอื่น ๆ ไม่ให้เปิดเผยความลับทางวิจัยสำคัญเช่นนี้ออกไป เพราะนี่คือน้ำพักน้ำแรงของนักวิจัยมากมาย
หลินซีซีสูดหายใจลึก ๆ พยายามสงบสติอารมณ์
คงต้องไปคุยกับศาสตราจารย์ฟางต่อหน้า แล้วค่อยรับมือไปตามสถานการณ์ อย่างแย่ที่สุดก็เอาข้อมูลในคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่นี้ออกมาได้ แล้วเปลี่ยนข้อมูลสำคัญบางส่วนให้กลายเป็นข้อมูลผิด ๆ ต่อให้เปิดเผยออกไปก็ไม่เป็นไร
โจวเซินเคาะโต๊ะตรงหน้าหลินซีซี “คิดอะไรอยู่ เหม่อเชียว”
หลินซีซีเงยหน้าขึ้นถาม “งานที่อยู่ในมือนายทำเสร็จแล้วเหรอ”
พอพูดถึงเรื่องนี้ โจวเซินก็หน้าหงอยลง “ถ้าไม่พูดเรื่องนี้ เรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้อยู่นะ”
หลินซีซีเผยรอยยิ้มออกมา
เธอลุกขึ้น แล้วเดินไปที่ห้องทำงานของศาสตราจารย์ฟาง
พอดีเจอกับหวังเหมยที่เดินผ่านหน้าห้องทำงาน
หวังเหมยตั้งครรภ์ได้สามเดือนกว่าแล้ว ท้องยังไม่ออก แต่แพ้ท้องหนักมาก จึงผอมลงกว่าเมื่อก่อนที่ยังไม่ได้ตั้งครรภ์ เพื่อให้ดูแลเส้นผมได้สะดวก เธอจึงตัดผมสั้นเสมอติ่งหู