อวิ๋นจิ้งเห็นคนมากมายอยู่ข้างนอกก็พลันตื่นตระหนก รีบไปดูภาพจากกล้องวงจรปิด คนที่เคาะประตูมีชายฉกรรจ์ห้าคน รูปร่างกำยำและมีรอยสัก มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี ด้านหลังยังมีชายหนึ่งหญิงหนึ่งตามมาด้วย
ชายคนนั้นสวมสูทดูภูมิฐาน แต่กลับทำท่าทางวางมาด ผมหยิกสีทองทั้งศีรษะ ส่วนหญิงสาวงดงามเย้ายวน ผิวขาวหน้าตาสะสวย คาบบุหรี่มวนเล็กไว้ในปาก ยิ้มมองคนเหล่านั้นเคาะประตู
อวิ๋นจิ้งเหลือบมองประตูห้องของเย่ฟาน ซึ่งตอนนี้ปิดลงอีกครั้งแล้ว พลางคิดในใจว่าเจ้าคนบ้าคนนี้พึ่งพาอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง คราวนี้แย่แน่
จนปัญญา สุดท้ายเธอจึงต้องเดินไปที่ประตูใหญ่อีกครั้ง
“อย่าเคาะแล้ว มีธุระอะไรหรือเปล่า?” อวิ๋นจิ้งรวบรวมความกล้าตะโกนถาม แต่ไม่กล้าเปิดประตู
เป็นอย่างที่คิด พอได้ยินเสียงอวิ๋นจิ้ง คนเหล่านั้นก็หยุดเคาะประตูจริง ๆ
“เปิดประตู ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย” ชายที่สวมสูทเอ่ยขึ้นในตอนนั้น น้ำเสียงไม่ดังแต่ชัดเจน
“ฉันไม่รู้จักพวกคุณ พวกคุณเป็นใคร?” อวิ๋นจิ้งถามต่อ
“นี่บ้านเจ้าเย่คนบ้าใช่ไหม? ไอ้สารเลวนั่นแอบดูผู้หญิงของฉันอาบน้ำ เรื่องนี้ต้องมีคำอธิบาย เปิดประตูเดี๋ยวนี้” ชายผมทองตะโกนเสียงดัง
พอได้ยินคำพูดของชายคนนั้น อวิ๋นจิ้งแทบกลอกตาให้หมดสติ แย่แล้ว เย่ฟานไอ้ทึ่มนั่นไปเห็นผู้หญิงของเขาอาบน้ำเข้า อีกฝ่ายย่อมไม่พอใจอยู่แล้ว ถึงเจ้าเย่คนบ้าจะไม่ได้ตั้งใจ แต่เรื่องนี้ก็อธิบายให้ชัดเจนไม่ได้
สุดท้ายคนที่ต้องรับผิดชอบก็ยังเป็นเธออีก สวรรค์! นี่คิดจะเล่นงานเธอจนตายเลยหรือไง แย่แล้ว
“ทุกคน เย่ฟานเป็นคนปัญญาอ่อน เรื่องนี้ใคร ๆ ก็รู้ เขาไม่เข้าใจเรื่องระหว่างชายหญิง เพราะฉะนั้นคงไม่ได้ตั้งใจแอบดูผู้หญิงของคุณอาบน้ำ อย่าถือสาเขาเลย” อวิ๋นจิ้งรีบพูด แต่พอนึกถึงตอนที่เย่ฟานลูบคลำเธอเมื่อครู่ ก็รู้สึกว่าคำพูดของตัวเองช่างฝืนใจเหลือเกิน
“ไม่ได้ตั้งใจงั้นเหรอ? ผู้ชายโตเต็มวัยแอบดูผู้หญิงของฉันอาบน้ำ แล้วยังจะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจอีก ใครจะเชื่อ? เปิดประตูเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะพังประตูเข้าไปแล้วนะ”
“อย่าเลย เย่ฟานเป็นคนปัญญาอ่อน ต่อให้เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายมาก็ทำอะไรไม่ได้ พวกคุณน่าจะรู้อยู่แล้ว”
“เป็นคนปัญญาอ่อนแล้วจะทำตามอำเภอใจได้หรือไง? เปิดประตูเดี๋ยวนี้ เรื่องนี้ฉันจัดการให้เบาได้ ขอแค่พวกเธอแสดงท่าทีให้เห็น” ชายคนนั้นพูดต่อ
“ต้องการให้แสดงท่าทียังไง? ลองว่ามาสิ” อวิ๋นจิ้งถามอย่างหยั่งเชิง
“เธอคุยกับฉันทั้งที่ปิดประตูอยู่ ดูไม่ค่อยจริงใจเลยนะ!” ชายคนนั้นตะโกนเสียงดัง
พอได้ยินอย่างนั้น อวิ๋นจิ้งก็ได้แต่จนใจอยู่เงียบ ๆ หากเปิดประตูแล้วเรื่องอาจบานปลาย ที่สำคัญเธออยู่คนเดียว ส่วนเย่ฟานไอ้ทึ่มนั่นก็พึ่งพาไม่ได้ แล้วจะทำยังไงดี จะเปิดหรือไม่เปิด? ถ้าไม่เปิด อีกฝ่ายคงพังประตูเข้ามาอยู่ดี ต่อให้เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายมาถึง เธอก็ต้องเปิดอยู่ดี ใครใช้ให้คู่หมั้นของเธอก่อเรื่องกันล่ะ?
“รีบเปิดประตู ไม่อย่างนั้นฉันจะพังเข้าไปแล้วนะ” ตอนนี้ชายคนนั้นเริ่มหมดความอดทน
“อ้อ! อ้อ! ฉันเปิดแล้ว ฉันเปิด” อวิ๋นจิ้งพูดไม่ออก สุดท้ายก็ได้แต่กัดฟันเปิดประตู
ทันทีที่ประตูใหญ่เปิดออก สายตาของบรรดาชายฉกรรจ์ก็จับจ้องมาที่ตัวเธอ ผิวขาวหน้าตาสะสวยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ตอนนี้เสื้อเชิ้ตยังขาดเป็นรูสองแห่ง เผยให้เห็นรูปร่างสมส่วนรำไร
ชายคนนั้นยิ้มพลางเดินเข้ามาใกล้อวิ๋นจิ้ง แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะครอบครอง
“เจ้าเย่คนบ้าอยู่ไหน?” ชายคนนั้นถามเสียงเรียบ
“อยู่ข้างใน อยู่ในห้อง” อวิ๋นจิ้งรีบถอยหลัง รู้สึกอยู่ตลอดว่าสายตาของหมอนี่ทะลุเสื้อผ้าเธอได้ เจ้าหมอนี่ไม่หวังดีแน่
“ไป พาพวกเราไปที่ห้อง” ชายคนนั้นพูดยิ้ม ๆ แล้วค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้อวิ๋นจิ้ง
อวิ๋นจิ้งตกใจจนรีบถอยหลัง ลนลานพยักหน้าแล้วหันหลังวิ่งเข้าไปข้างใน ใจว้าวุ่นราวกับปมเชือก
ชายคนนั้นกับพวกชายฉกรรจ์เดินตามมาติด ๆ อวิ๋นจิ้งไปถึงหน้าห้องของเย่ฟานก็หยิบกุญแจมาเปิดทันที
พอผลักประตูเข้าไปก็เห็นเย่ฟานนั่งอยู่บนพื้นอีกแล้ว มือทั้งสองขยับทำท่าทางบางอย่าง ดูพึมพำงึมงำอยู่คนเดียว
เย่ฟานรู้ว่าประตูเปิดแล้ว แน่นอนว่าเขาก็จนใจเช่นกัน ยังไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็มีคนมารบกวนอีกแล้ว ไม่รู้จักปล่อยให้คนอื่นสบายใจบ้างเลย
“นี่คือเย่ฟาน เขาเป็นคนบ้า ฉันรู้ว่าเขาทำผิด แต่ขอให้พวกคุณให้โอกาสเขาสักครั้ง อย่างไรเสียเขาก็เป็นแค่คนปัญญาอ่อน” อวิ๋นจิ้งรีบพูดทันทีที่เข้ามาในห้อง
“เธอหมายความว่าเขาแอบดูผู้หญิงของฉันอาบน้ำแล้วก็แล้วกันไปงั้นเหรอ?”
“ไม่ใช่ ๆ เย่ฟานเองก็เกือบจมน้ำตาย เรื่องนี้พวกคุณก็น่าจะรู้ อีกอย่างเขาก็สติไม่สมประกอบ ขอให้พวกคุณเมตตาเขาหน่อย”
“เมตตางั้นเหรอ? ได้ เอาอย่างนี้ ผู้ชายของเธอเห็นผู้หญิงของฉันอาบน้ำ ฉันก็จะดูผู้หญิงของเขาอาบน้ำบ้าง แบบนี้ก็ถือว่าหายกัน สมเหตุสมผลดีใช่ไหม?” ชายคนนั้นพูดยิ้ม ๆ
“เอ่อ ไม่...ไม่ใช่ ๆ พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันกับเจ้าเย่คนบ้าไม่ได้เป็นสามีภรรยากัน ฉันแค่ช่วยดูแลเขา เราไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย ไม่ได้เป็นสามีภรรยากัน” อวิ๋นจิ้งโบกมือปฏิเสธอย่างลนลาน
“แต่เธอเป็นคู่หมั้นของเขาไม่ใช่เหรอ? คู่หมั้นก็ถือเป็นภรรยาเหมือนกัน” ชายผมทองมีชื่อว่าจิ่วเกอ เขาเป็นผู้มีอิทธิพลในเขตตะวันออกของเมืองซูเฉิง เป็นคนพูดคำไหนคำนั้น
“ฉัน? ฉันไม่ใช่ ฉันไม่ใช่คู่หมั้นของเขา ฉันแค่รับหน้าที่ดูแลเขาเท่านั้น” อวิ๋นจิ้งรีบพูด
“อย่างนั้นเหรอ? ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นฉันจะฆ่าไอ้สารเลวนี่ให้ตายไปเลย จะได้จบเรื่อง” จิ่วเกอตะโกนเสียงดัง
“อย่านะ อย่า...เขาเป็นคนตระกูลเย่จากเมืองหลวง พวกคุณน่าจะเคยได้ยินตระกูลเย่กัน ถ้าฆ่าเขา พวกคุณก็ไม่มีทางรอด อีกอย่างฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต ติดหนี้ต้องคืนเงิน ต่อให้ตาข่ายฟ้ากว้างใหญ่ก็ยังไม่ละเลยคนชั่ว พวกคุณน่าจะรู้ผลที่จะตามมา” อวิ๋นจิ้งรีบพูด หากคนพวกนี้ฆ่าเย่ฟาน เธอก็ไม่มีทางรอดเช่นกัน
“ตามที่เธอพูด ฉันก็ลงมือไม่ได้สินะ ถ้าอย่างนั้นก็ชดใช้ค่าเสียหายมา หนึ่งสิบล้านหยวน แล้วเรื่องนี้จะจบ” จิ่วเกอพูดเสียงเรียบ
“ฉันไม่เกี่ยวข้องกับเย่ฟาน จะให้ฉันจ่ายได้ยังไง? แน่นอนว่าฉันไม่มีเงินแม้แต่พันหยวนด้วยซ้ำ เย่ฟานเป็นคนปัญญาอ่อน เขาก็ไม่มีเหมือนกัน แม้แต่วิลล่าหลังนี้ก็ยังเป็นของตระกูลเย่ เอาอย่างนี้ คุณไปเรียกเงินจากตระกูลเย่ที่เมืองหลวงแล้วกัน” อวิ๋นจิ้งรีบพูด
“พูดเก่งจริง ๆ พูดอยู่ได้ว่าไม่เกี่ยวข้องกับพวกเธอ ปัดความรับผิดชอบออกจากตัวจนหมด ฝันไปเถอะ เอาอย่างนี้ ฉันจะคุยกับเธอตามลำพัง เรามาตกลงเงื่อนไขกัน” จิ่วเกอพูดจบก็โบกมือให้คนข้างกายเป็นสัญญาณให้ทุกคนออกไป
คนเหล่านั้นเชื่อฟัง รีบถอยออกไปอย่างรวดเร็ว ส่วนจิ่วเกอก็ยิ้มมองอวิ๋นจิ้ง
อวิ๋นจิ้งร้องในใจว่าแย่แล้ว ราวกับรู้ว่าไอ้สารเลวกำลังจะทำอะไรต่อ เธอรีบวิ่งออกไป แต่ถูกจิ่วเกอผลักกลับเข้ามาในห้อง
ประตูห้องปิดลงสนิทพร้อมเสียงโครมทึบ
ตอนนี้เย่ฟานยังนั่งอยู่บนพื้น และรับรู้เหตุการณ์ทั้งหมดแล้ว ตอนนั้นเขาแอบดูคนอื่นอาบน้ำที่ไหนกัน? ชัด ๆ ว่าถูกคนลากเข้าไปต่างหาก ยังไม่ทันเห็นอะไร ก็ถูกกดหัวลงไปในสระน้ำ จนจมน้ำตายถึงมีคนมาช้อนตัวขึ้นมา
ให้ตายเถอะ คนพวกนี้เห็นว่าเขายังมีชีวิตอยู่ จึงจงใจมาหาเรื่องถึงบ้าน เป้าหมายแรกก็คือยึดครองอวิ๋นจิ้ง ดูจากสายตาของชายคนนั้นก็ชัดเจนแล้ว จากนั้นก็จะฆ่าเขา เรื่องทั้งหมดนี้มีโอกาสสูงว่าจะเกี่ยวข้องกับเย่เชียง
ในตอนนั้นจิ่วเกอยิ้มบาง ๆ แล้วคว้าตัวหญิงสาวแสนบอบบางอย่างอวิ๋นจิ้ง
“อ๊ะ? อย่าเข้ามานะ มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ” อวิ๋นจิ้งตกใจ รีบถอยหลัง
ภาพตรงหน้าทำให้เย่ฟานแทบสิ้นหวัง สภาพของเขาตอนนี้คงสู้ไอ้สารเลวนี่ไม่ไหว หากลงมือกัน อีกฝ่ายคงตีเขาจนตายทันที อดีตผู้บำเพ็ญเซียนอย่างเขาต้องมาตายอนาถแบบนี้จริง ๆ หรือ?