เช้าวันรุ่งขึ้น ฮอคที่เหนื่อยล้ามาตลอดก็ได้นอนหลับอย่างเต็มที่ในที่สุด กลับเป็นเจ้าแก่ดำ สุนัขแก่ประจำตระกูลเกรย์ที่ถูกนกกระจอกในลานบ้านส่งเสียงร้องปลุกจนตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง แล้ววิ่งไล่จับนกกระจอกไปทั่วลานอย่างกระวนกระวาย...
"ปัง!" เสียงทึบดังขึ้น คงเป็นเจ้าแก่ดำก่อเรื่องชนอะไรบางอย่างล้มอีกแล้ว คราวนี้คงหนีเตลิดไปแล้ว...
ฮอคและเคนที่ถูกปลุกให้ตื่นต่างรีบลุกขึ้น เพราะหนี้ดอกเบี้ยสูง 24 เหรียญทองนั้นเหมือนดาบที่แขวนอยู่เหนือหัว พ่อลูกทั้งสองตกลงกันไว้ว่า วันนี้จะตอกเกือกม้าให้ได้อย่างน้อยแปดสิบชิ้น ความสามารถสูงสุดของฮอคคือห้าสิบกว่าแผ่น ดังนั้นจึงต้องให้เคนลงมือเองด้วย
แต่หลังจากตื่นขึ้น ฮอคและเคนไม่ได้รีบตีเหล็กทันที แต่เริ่มจัดระเบียบและแบ่งสัดส่วนโรงตีเหล็กใหม่ ซึ่งสืบเนื่องมาจากการพูดคุยกันอย่างจริงจังเมื่อคืน...
เมื่อวานช่วงเย็น เคนได้พิสูจน์ให้ฮอคเห็นด้วยการกระทำว่า เขามีความสามารถในการตีมีดขนาดเล็กได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงขอร้องฮอคผู้เป็นพ่อว่า ขอออกจากโรงฝึกเพื่อรับงานตีเหล็กด้วยตัวเอง
นี่ช่วยแก้ปัญหาเร่งด่วนของฮอคได้พอดี -- เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งสัปดาห์ก็ถึงกำหนดส่งเกือกม้าให้สก๊อดาบารอนแล้ว
สก๊อดาบารอนคือลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของฮอค รายได้ต่อปีของเขาอย่างน้อยสามในสิบส่วนมาจากบารอน ด้วยเหตุนี้จึงพอจะเห็นได้ว่า นี่คือขุนนางที่มีหัวคิดแบบนายทุนอันชาญฉลาด
เพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมตีเหล็กในท้องถิ่นและดึงภาษีกลับคืน สก๊อดาได้มอบงานทุกอย่างที่เขาคิดว่าฮอครับไหวให้กับฮอค ช่างตีเหล็กเพียงคนเดียวของเมือง
เกือกม้าก็เป็นหนึ่งในนั้น
ดินแดนของสก๊อดาไม่รวยไม่จน แต่เขาให้ความสำคัญกับกำลังทหารเป็นอย่างมาก ถึงขนาดประคับประคองกองทหารม้าเบาจำนวนสามสิบนายไว้ได้ และตัวเขาเองก็เป็นอัศวินอาวุโสที่ปลุกพลังชีวิตแล้ว
เกือกม้าที่ทหารม้าเบาสามสิบนายต้องการนั้นไม่ใช่น้อย โดยพื้นฐานต้องเปลี่ยนทุกเดือน ยิ่งทหารม้ามีนิสัยใช้หนึ่งสำรองสาม ในแต่ละปีเฉพาะเกือกม้าก็ต้องการเกือบหนึ่งพันห้าร้อยชุดแล้ว
สำหรับช่างตีเหล็กในเมืองเล็ก ๆ นี่คือออเดอร์ใหญ่เลยทีเดียว
สก๊อดาจะสั่งผลิตปีละสองครั้ง ในช่วงปลายเดือนฤดูหนาวจัดและปลายเดือนฤดูร้อนจัด ครั้งละครึ่งหนึ่ง ระยะเวลาสั่งผลิตครึ่งเดือน นั่นหมายความว่าเมื่อเจ็ดวันก่อนฮอคเพิ่งได้รับออเดอร์มา
เกือกม้าธรรมดาราคาประมาณสิบเหรียญทองแดง ส่วนแบบหนาพิเศษสำหรับทหารม้าราคาสูงถึงสิบห้าเหรียญทองแดง ซึ่งฮอคผู้ซื่อตรงยังต้องจ่ายค่าดื่มน้ำหนึ่งเหรียญทองแดงให้กับกองทหารที่ตรวจรับของ
หากล่าช้าไปหนึ่งวัน ท่านบารอนจะหักค่าปรับหนึ่งเหรียญทองแดง
ฮอคผู้ซื่อตรงกดราคาให้ต่ำกว่าคนอื่นสองสามเหรียญทองแดงอยู่แล้ว กำไรจึงไม่ถึงสองเหรียญทองแดง คราวนี้ถือว่าขาดทุนแน่นอน เพราะความสามารถของเขาคนเดียวไม่อาจทำงานให้เสร็จภายในแปดวันได้จริง ๆ
แต่เคนที่เพิ่งฟื้นตัวกลับทำให้ฮอคประหลาดใจ หากเคนรับงานเองได้ เหลือเวลาอีกแปดวัน ล่วงเวลาตีเหล็กหนักหน่อย ก็สามารถทำเกือกม้าที่เหลืออีกหกร้อยกว่าแผ่นได้เสร็จสมบูรณ์
ทุกอย่างกำลังเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น...
ชุดอุปกรณ์ตีเหล็กที่เตรียมไว้ให้เคนซึ่งเล็กกว่าเล็กน้อยนี้ ทำให้ฮอคคิดถึงเรื่องราวในอดีต นั่นคือสิ่งที่พ่อของเขา -- เฒ่าแซ็ค เคยจัดหาให้ตอนเขาออกโรงฝึกในปีนั้น
น่าเสียดายที่เฒ่าแซ็คไม่ได้มีชีวิตอยู่เห็นเคนเติบโต...
ระหว่างที่ฮอคครุ่นคิด ก็ได้ยินเสียงเคนร้องออกมาเบา ๆ ด้วยความเจ็บ ปรากฏว่าถูกมีดโกนเสี้ยนเหล็กที่ใช้ทำความสะอาดเหล็กบาดเข้าที่มือ เกิดเป็นแผลยาว...
"ทำอะไรซุ่มซ่ามนัก รีบเอาน้ำสะอาดล้างแผลซะ เดี๋ยวโดนพิษสนิมเข้า จะเป็นอาถรรพ์เหล็กกล้า ขากรรไกรล็อกตายใครก็ช่วยไม่ได้"
ฮอคผู้พูดน้อยเอ็ดไปบ่นไป แต่แฝงไปด้วยความห่วงใย
แต่ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ฮอคก็ต้องประหลาดใจ พบว่าแผลที่เคนเพิ่งถูกบาดนั้นกลับตกสะเก็ดเองแล้ว!
นี่มันเจอแม่มดกลางวันแสก ๆ ชัด ๆ!
เคนเองก็รู้สึกทึ่งกับพลังฟื้นฟูอันแข็งแกร่งที่มาจากร่างกายระดับ 2.6 ของตัวเอง แต่กับพ่อก็ทำได้เพียงอธิบายว่า บางทีวิชารักษาของท่านอัลเลนอาจยังออกฤทธิ์อยู่
เหตุการณ์เล็ก ๆ นี้อีกทั้งทำให้เคนยิ่งตั้งตารอระบบปรมาจารย์เต็มตัวมากขึ้น และรีบจัดเตรียมโรงทำงานแห่งใหม่ร่วมกับพ่ออย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น
ระบบปรมาจารย์เต็มตัวคือสิ่งพึ่งพาเพียงหนึ่งเดียวของเคนหลังจากข้ามมิติมายังโลกนี้ ไม่ต้องเติมเงิน แค่ทำสิ่งที่ตัวเองชอบที่สุดอย่างตีเหล็กและแกะไม้ แล้วประดิษฐ์ของเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็สามารถอัปเลเวลได้อย่างง่ายดาย จะมีอะไรฟินไปกว่านี้อีกเล่า?
และการเพิ่มค่าพลังที่ได้จากการอัปเลเวลต่างหากที่เคนให้ความสำคัญที่สุด
เคนรู้ดีว่าในโลกใบนี้ที่มีพลังเหนือธรรมชาติ ผู้ที่พูดได้คือผู้ที่มีหมัด!
เมื่อค่าพลังของตัวเองทับถมสูงขึ้น หนี้ 24 เหรียญทองก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ดังนั้นเคนจึงไม่ได้กังวลเรื่องหนี้ดอกเบี้ยนั้นเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่เขาไม่สามารถอธิบายให้พ่อฟังได้
ทันใดนั้น ด้านนอกลานบ้านก็มีเสียงเห่าของเจ้าแก่ดำดังขึ้น
เคนชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะออกมา:
"เจ้าหมาแก่ตัวนี้นี่ฉลาดจริง ๆ เห็นว่าใกล้ถึงเวลากินข้าวแล้ว ก็เลยวิ่งกลับมาเอง"
ฮอคส่ายหน้า เขารู้ดีว่านั่นแปลว่ามีแขกมาเยือน
"ลุงฮอค? อยู่บ้านไหมครับ?" เสียงหนุ่มแน่นทำให้เคนรู้สึกคุ้นเคยและเหมือนผ่านไปช้ามาก เขาพอจะจำได้ว่านี่คือเสียงของโคลิน เพื่อนเล่นสมัยเด็ก ไอ้หนูนี่ตอนนี้เป็นทหารอยู่ที่ปราสาทของท่านบารอนนี่นา!
โคลินเดินเข้ามาในโรงทำงานอย่างคุ้นเคย พอเห็นเคนกำลังทำงานอยู่ก็ตาเป็นประกาย รีบเดินเข้าไปโอบไหล่เคน แล้วชกที่หน้าอกเขาเบา ๆ:
"ไม่เลวนี่นา เคน! ในที่สุดแกก็ฟื้นซะที! สองสามวันก่อนได้ยินว่าแกถูกคนทำหัวแตกจนสลบไป ฉันเป็นห่วงมาหลายวันแล้ว แต่ช่วงนี้ท่านบารอนฝึกซ้อมด่วน ฉันเลยไม่มีโอกาสมาเยี่ยมแก"
เพื่อนสนิททั้งสองคุยกันอยู่พักหนึ่ง โคลินถึงเพิ่งนึกถึงภารกิจของตัวเอง:
"ลุงฮอค ท่านบารอนต้องการให้เลื่อนกำหนดส่งเกือกม้าของร้านตีเหล็กให้เร็วขึ้นห้าวัน โดยกำหนดเป็นสามวันหลังจากนี้! หากลุงไม่มีปัญหา ผมจะได้กลับไปรายงานตัว ทีหลังคุณครูโคลอนจะมาสอนวิชาดาบเป็นการส่วนตัว"
แต่ฮอคกลับขมวดคิ้ว: "โคลิน แบบนี้มันไม่มีทางเสร็จได้นี่นา?"
โคลินเริ่มร้อนใจ: "นี่เป็นภารกิจแรกที่ท่านบารอนมอบหมายให้ผม หากทำไม่สำเร็จ... จะทำอย่างไรดี? ลุงฮอค ช่วยคิดหาทางหน่อยได้ไหมครับ?"
ฮอคส่ายหน้า ต่อให้เขาบวกเคน ทั้งสองคนต่อวันก็ทำได้มากสุดแค่ร้อยแผ่น แต่คำสั่งของสก๊อดาบารอนยังขาดอีกหกร้อยแผ่น
สองวัน?
เป็นไปไม่ได้เลย
สีหน้าโคลินเริ่มแย่ลง เคนเห็นท่าไม่ดีนัก พ่อของตัวเองซื่อตรงเกินไป หากตอบแบบนี้ พอโคลินกลับไปรายงาน ก็คงทำให้ท่านบารอนไม่พอใจได้ง่าย ๆ
เขารั้งโคลินที่เริ่มกระวนกระวายไว้ แล้วถามถึงสาเหตุที่ท่านบารอนต้องการให้เร่งส่งของ
ที่แท้ก็เป็นเพราะท่านวิสเคานต์รูดอล์ฟแห่งเมืองเวสต์ออกคำสั่งไปยังทุกเมืองเล็กและทุกหมู่บ้านใต้สังกัดว่า ช่วงนี้แก๊งอาชญากร 'อัศวินรัตติกาล' เคลื่อนไหวบ่อยครั้ง ดูเหมือนจะมีท่าทีผิดปกติ จึงให้เหล่าผู้ปกครองและเจ้าหน้าที่ตัวแทนภายใต้สังกัดเสริมความมั่นคงและเตรียมพร้อม
เคนเคยได้ยินมา แก๊ง 'อัศวินรัตติกาล' นี้ฟังดูเท่ แต่ที่จริงก็เป็นเพียงแก๊งอันธพาลท้องถิ่นของเมืองเวสต์ มีแค่ตัวระดับอัศวินหนึ่งถึงสองคนเท่านั้น
ถ้าเป็นกลุ่มอัศวินจริง ๆ จะมาทำแก๊งอันธพาลทำไม?
เพียงแต่หัวหน้าใหญ่ซ่อนตัวได้ลึกมาก วิสเคานต์ยังไม่เคยปราบปรามได้สำเร็จ แต่แก๊งนี้ก่อเหตุชั่วร้ายไว้มากมายจริง ๆ ปล้นทรัพย์ ฆ่าคน ค้าขายเด็ก ทุกอย่างที่เข้าข่ายโทษประหารล้วนทำมาครบ
บารอนสก๊อดาให้ความสำคัญกับคำสั่งของท่านวิสเคานต์รูดอล์ฟเป็นอย่างมาก เตรียมที่จะนำทหารม้าทั้งสามสิบนายภายใต้การนำของตัวเองออกลาดตระเวนและปราบปรามโจรทั่วทั้งเมืองหยินเยว่ในสัปดาห์หน้า
เพราะท่านบารอนได้รับรายงานจากหน่วยลาดตระเวนหลายครั้งแล้วว่า พบร่องรอยการเคลื่อนไหวของแก๊ง 'อัศวินรัตติกาล' ภายในเขตเมือง
หวังว่าฮอคจะสามารถเลื่อนส่งเกือกม้าครึ่งปีแรกให้เร็วขึ้นห้าวัน โดยส่งภายในวันอาทิตย์ซึ่งเป็นอีกสามวันข้างหน้า เพื่อเป็นการตอบแทน สก๊อดาบารอนยินดีจะเพิ่มค่าจ้างรีบงานอีกหนึ่งเหรียญทองแดง จากราคาเดิมสิบห้าเหรียญทองแดงต่อแผ่น
ก่อนที่โคลินจะมา คุณครูโคลอนได้กำชับเขาอีกว่า นี่คือภารกิจที่ท่านบารอนมอบหมายเป็นการส่วนตัว ขอให้ช่างตีเหล็กฮอคทำให้สำเร็จให้ได้!
เคนคำนวณดู เหลือเวลาไม่ถึงสามวัน จะต้องทำเกือกม้าให้ได้หกร้อยแผ่น ต่อให้มีสิ่งประดิษฐ์จากชาติก่อนของเขามาช่วย ก็คงเสร็จไม่ทันจริง ๆ
แต่ภารกิจนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะ 'ทำสำเร็จ' ไม่ได้เสียทีเดียว
เคนขยิบตาให้โคลิน สมัยเด็ก ๆ เวลาเจอปัญหา ช่วงที่เคนทำท่าทางแบบนี้หมายความว่าเขามีทางออก
โคลินโล่งใจขึ้นมา รอฟังวิธีของเคน:
"โคลิน แกกลับไปช่วยอธิบายกับคุณครูโคลอนหน่อย
แกก็รู้ว่าฉันโคม่าอยู่ห้าวัน ในช่วงนั้นพ่อฉันไม่มีทางตีเหล็กได้เลย ตอนนี้ยังขาดอีกหกร้อยกว่าแผ่น แกก็น่าจะรู้ว่า แค่สามวันสั้น ๆ ไม่มีทางตีเสร็จได้แน่นอน..."
โคลินหน้าห่อลงไปทันที พูดอย่างร้อนใจ: "แต่...แต่..."
เคนโบกมือเป็นเชิงให้โคลินอย่าเพิ่งร้อนใจ:
"แต่ฉันคำนวณดูแล้ว ท่านบารอนนำทัพออกลาดตระเวนไม่จำเป็นต้องใช้เกือกม้าครึ่งปีแรกทั้งหมด ตามนิสัยใช้หนึ่งสำรองสามของทหารม้า จริง ๆ แล้วการออกลาดตระเวนครั้งนี้ต้องการเพียงประมาณสามร้อยกว่าแผ่นเท่านั้น
ฉันกับพ่อจะพยายาม全力ทำภารกิจนี้ให้สำเร็จเพื่อสนับสนุนท่านบารอน ค่ารีบงานพวกนั้นพวกเราไม่ต้องการ
แต่ฉันหวังว่าแกจะช่วยรายงานต่อท่านบารอนว่า หวังว่าท่านจะสนับสนุนช่างตีเหล็กประจำเมือง พ่อของฉันมีความสามารถในการตีอาวุธชั้นดีแล้ว
ช่วงที่ผ่านมาเขาตีดาบเหล็กให้กับนักผจญภัยที่ผ่านทางมา นักผจญภัยคนนั้นชมไม่ขาดปากเลย! ดังนั้น พวกเราอยากได้คำสั่งผลิตอาวุธจากปราสาท"
ฮอคมีความสามารถนี้จริง ฝีมือของเขาไม่มีที่ติ เพียงแต่สก๊อดาไม่รู้ นี่คือความสำคัญของข้อมูล หากสก๊อดารู้ เคนเชื่อว่าเขามีโอกาสสูงที่จะสนับสนุนช่างตีเหล็กประจำเมืองของตัวเอง
ดินแดนที่มีช่างตีเหล็กฝีมือเยี่ยม เจ้าผู้ครองดินแดนจะได้ประโยชน์มหาศาล
คำพูดของเคนทำให้ฮอคและโคลินตาโตขึ้นพร้อมกัน ฮอครู้สึกว่าลูกชายของตัวเองฉลาดกว่าตัวเอง ส่วนโคลินตบทัวเองครึ่งหนึ่งด้วยความน้อยใจครึ่งหนึ่งด้วยความโล่งใจ:
"ยังเป็นแกนี่แหละที่หัวไว! สมัยเด็ก ๆ วิธีที่พวกเราคิดไม่ออก แกมักจะคิดออกเสมอ...
เหอ ๆ อย่างนี้ก็ดี ฉันถือว่าทำภารกิจแรกของท่านบารอนสำเร็จแล้ว!"
หลังจากโคลินจากไป เคนกับฮอคปรึกษากันและตัดสินใจทำงานล่วงเวลาเพื่อให้เสร็จทันเกือกม้ารุ่นแรกที่ฮอคต้องใช้ในการลาดตระเวน โดยใช้เวลาสองวันทำเกือกม้าที่เหลืออีกสองร้อยกว่าแผ่นให้เสร็จ
ภารกิจนี้ยังค่อนข้างหนัก ต้องลากทั้งสองคืนติดกันเพื่อลองดู ซึ่งทำให้ฮอคกังวลเรื่องร่างกายของเคนที่เพิ่งฟื้นตัว แต่คำสั่งของท่านบารอนก็ต้องทำให้สำเร็จ
ฮอคเตรียมลงมือทันที แต่เคนกลับห้ามฮอคที่กำลังร้อนใจเอาไว้: "พ่อ ผมคิดวิธีดี ๆ ได้อีกหลายวิธี ที่จะเพิ่มผลผลิตต่อวันของเราให้ถึงหนึ่งร้อยสี่สิบแผ่น!"
ฮอคไม่ค่อยเชื่อเท่าไรนัก ฝีมือสืบทอดจากบรรพบุรุษเขาคิดค้นจนแทบจะทะลุปรุโปร่งแล้ว สามชั่วอายุคนยังคิดหาวิธีประหยัดแรงเวลาไม่ได้เลย เคนเพิ่งออกโรงฝึก จะไปเก่งกาจกว่าตรงไหน?
ท่ามกลางความสงสัย เห็นเขาหยิบดินสอถ่าน วาดแบบร่างสามแบบลงบนกระดานดำเล็ก ๆ ในโรงทำงานอย่างรวดเร็ว นี่คือสิ่งประดิษฐ์เล็ก ๆ ที่เขาคุยกับนักเขียนนิยายคนหนึ่งในชาติก่อน -- ช่างตีเหล็กในยุคกลางควรเพิ่มประสิทธิภาพการตีเหล็กอย่างไร?
สายการผลิตอะไรพวกนั้นเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว...
เพียงแค่เปลี่ยนการทำงานทีละชิ้นในบางขั้นตอน ให้เป็นการทำงานทีละหลายชิ้น...
เป็นสิ่งประดิษฐ์ง่าย ๆ สามอย่าง อย่างแรกคือคีมตัดเหล็กแบบใช้เท้าเหยียบ ใบมีดเหล็กหนาถูกยึดติดกับโครงไม้ คันเหยียบยาวใช้หลักการคานทวีแรง ประกอบกับถ่วงน้ำหนัก ทำให้ไม่ต้องตัดทีละเส้น ตัดเหล็กเส้นได้ครั้งละ 3-4 เส้น
อย่างที่สองคือเตาหลอมแบบสองช่อง (เตาไฟคู่) ช่องหนึ่งใช้ความร้อนสูงสำหรับตีขึ้นรูป อีกช่องหนึ่งใช้ให้ความร้อนเหล็กดิบอย่างต่อเนื่อง ตรงกลางคั่นด้วยกำแพงดินทนไฟ ใช้เครื่องสูบลมร่วมกัน ไม่เพิ่มงานพิเศษ แต่ประหยัดเวลาการอุ่นเหล็ก
อย่างที่สามคือแม่พิมพ์เจาะรูหลายตำแหน่ง แผ่นเหล็กหนาแผ่นหนึ่งเจาะแม่พิมพ์รูตะปูเกือกม้ามาตรฐานสี่ชุดไว้ล่วงหน้า นำเหล็กดิบวางลงไป กดครั้งเดียวเจาะรูครบทุกตำแหน่ง ไม่ต้องเจาะทีละรู งานแบบเดียวกัน แต่ประสิทธิภาพเพิ่มสามเท่า
ด้วยความช่วยเหลือและคำแนะนำของเคน พ่อลูกทั้งสองใช้ช่วงพักเที่ยงรีบหาวัสดุใกล้ตัวมาดัดแปลงเครื่องมือชุดใหม่ได้สำเร็จ สร้างความประหลาดใจให้ฮอคเป็นอย่างยิ่ง เขาชมลูกชายว่าฉลาดมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งทำให้เคนรู้สึกภาคภูมิใจไม่น้อย
สิ่งที่เขาชอบที่สุดคือการประดิษฐ์ของเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ น่าเสียดายที่ชาติก่อนใช้ประโยชน์ไม่ได้...
แต่ตอนนี้ความคิดเหล่านี้ในหัวของเขาสามารถนำมาใช้ได้ทีละอย่าง ทำให้เคนมีความสุขมาก และที่ละเอียดกว่านั้นคือ สิ่งประดิษฐ์เหล่านี้จัดเป็นการปรับปรุงเครื่องมือช่างตีเหล็ก ระบบจึงให้ค่าความชำนาญถึง 20, 20 และ 15 แต้มตามลำดับ
วันนี้ยังไม่ได้เริ่มตีเหล็กด้วยซ้ำ แต่แถบความชำนาญที่ต้องใช้ 100 แต้มเพื่อเลื่อนระดับช่างตีเหล็กขั้นที่สองของเคน ก็พุ่งไปถึง 71 แต้มแล้ว
โคตรฟินเลย...