ซูชางเหอไม่คิดเลยว่าแค่เรื่องที่ตัวเองจะได้แต่งงานก็ว่าแย่แล้ว ตอนนี้ถึงขั้นคิดไปถึงเรื่องที่ตัวเองจะ “ตาย” ด้วย ช่างเป็นลางไม่ดีเสียจริง
“ได้สิ!”
ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่ต้องเสียเงิน แค่มีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นมาอย่างหนึ่งเท่านั้นเอง แล้วตัวเขา ซูชางเหอ ผู้จัดงานศพแห่งอันเหอผู้ยิ่งใหญ่ จะมีชื่อเสียงขึ้นมาบ้างแล้วมันยังไงล่ะ อีกอย่าง ที่นี่ก็ไม่มีใครรู้จักเขาอยู่แล้ว แค่พ้นจากเชียนถางไปก็จบ
ซูชางเหอกินยาเสร็จก็เอนตัวลงบนเตียง รู้สึกผ่อนคลายได้ยากเหลือเกิน แต่ในใจกกลับเหนื่อยล้าอย่างบอกไม่ถูก การแต่งงานช่างน่าขันเสียจริง แต่ใครใช้ให้เขาตอบแทนบุญคุณช่วยชีวิตด้วยการมอบตัวให้กันล่ะ
ขอแค่ปิดบังให้ดี ก็ไม่มีปัญหาแล้ว
ตั้งแต่ซูชางเหอตอบตกลง หนานอานก็เริ่มเตรียมการทันที คนทำงานอย่างพวกเขาไม่มีทางอยู่ที่ใดที่หนึ่งนานเกินไป ดังนั้นต้องรีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยโดยเร็วที่สุด
หนานอานไปที่ร้านเสื้อผ้าเพื่อซื้อเสื้อผ้ามาสักสองสามชุด เธอไม่เคยเป็นคนขัดสนเรื่องเงินอยู่แล้ว แค่เดินเล่นข้างนอกไม่กี่รอบก็หาเจอทั้งทอง เงิน และสมบัติที่คนอื่นฝังเอาไว้ใต้ดิน
เพราะอย่างนั้น การซื้อเสื้อผ้าสักสองสามชุดจึงเป็นเรื่องง่ายมาก แม้เธอจะปักผ้าหรือตัดเย็บเสื้อผ้าเองไม่เป็น แต่ตอนจ่ายเงินนั้นรวดเร็วเหลือเกิน นอกจากซื้อเสื้อผ้าสำเร็จรูปมาสองชุดแล้ว ยังสั่งตัดเพิ่มอีกหลายชุด รวมกับชุดแต่งงานและของจุกจิกอื่น ๆ ก็หมดเงินไปกว่า 500 ตำลึง
เรียกได้ว่าเป็นออร์เดอร์ใหญ่ของร้านเลยทีเดียว
เชียนถางจะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ จะว่าเล็กก็ไม่เล็ก ร้านเสื้อผ้าในละแวกนี้มีอยู่ไม่กี่ร้าน เพราะหนานอานตัดเย็บเสื้อผ้าเองไม่เป็น ทุกครั้งที่เปลี่ยนฤดูกาลจึงจะมาสั่งตัดเสื้อผ้าที่พอดีตัวเป็นประจำ เรียกได้ว่าคุ้นเคยกันมากแล้ว