หนานอานชอบไปคุ้ยหาหนังสือเก่าเป็นพิเศษ รู้สึกอยู่เสมอว่าหนังสือเก่าเหล่านั้นซ่อนโลกอีกใบที่ไม่เหมือนใครเอาไว้ อย่างเช่นคราวนี้ก็ได้สูตรทำลูกหอมมาอีกหลายสูตร
เดิมทีเธอขายเทียนหอม แต่เพราะของหลายอย่างในยุคโบราณไม่ได้มาตรฐานตามที่ต้องการ จึงต้องใช้เวลานานกว่าจะทำออกมาได้สักชุด เธอเลยหันมาขายเครื่องหอมโดยตรง แถมยังมีลูกหอมด้วย ทำให้ทั่วทั้งบริเวณอบอวลไปด้วยกลิ่นหอม
ข้าวของต่าง ๆ ค่อย ๆ ถูกซื้อมาเพิ่ม เครื่องหอมพื้นฐานก็สำรองไว้เต็มห้อง วัตถุดิบเสริมก็มีครบเช่นกัน เพียงแต่นิสัยของเธอเป็นประเภทจับปลาสามวัน ตากแห้งสองวัน ไม่ได้บังคับตัวเองว่าต้องทำออกมาให้ได้เท่าไร แต่ยังไงก็ต้องมีผลงานบ้าง
ชีวิตค่อย ๆ ดีขึ้นเรื่อย ๆ บ้านหลังเล็กก็ได้รับการตกแต่งจนดูดีขึ้นทุกวัน อาจเป็นเพราะทำเครื่องหอม กลิ่นหอมติดตัวเธอไม่ยอมหาย ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจาง ๆ
ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว ไผ่ข้างลำธารนอกเมืองเริ่มแทงหน่อ หน่อไม้สดอ่อนนุ่มคือรสชาติที่ดีที่สุดของฤดูนี้ ผู้คนพากันไปเก็บหน่อไม้ ช่วงที่หน่อไม้ขึ้นเยอะก็เก็บตุนไว้ให้มากหน่อย จากนั้นค่อยตากเป็นหน่อไม้แห้ง พอถึงฤดูหนาวจะเอาไปตุ๋นกับไก่หรือเป็ดก็อร่อยดี
หนานอานก็ไม่ต่างกัน เธอหิ้วกระจาดออกไปเก็บหน่อไม้ เพียงแต่เลือกไปที่ค่อนข้างไกล เธอมีวิชาตัวเบา เดินทางไปไหนมาไหนจึงสะดวก แต่ชุดที่ใส่กลับดูไม่เหมือนคนในยุทธภพหรือจอมยุทธ์เลย จอมยุทธ์คนไหนกันจะหิ้วกระจาดผักแล้วใช้วิชาตัวเบาไปเก็บหน่อไม้