เช้าตรู่วันต่อมา ซูซูเดินออกมาจากห้องหนึ่งบนชั้นสองอย่างสงบนิ่ง จัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย แล้วค่อย ๆ เดินลงบันไดมา
กลับถึงบ้านของตัวเองแล้ว เธอก็อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะกลับมาเปิดร้านอีกครั้ง ส่วนเรื่องที่ทั้งสองคนยังไม่ตื่น เธอก็รับได้สบายมาก
เจ้านายเป็นคนรังแกง่าย เหมาะจะแต่งงานด้วย หนูน้อยอย่างฉันเองก็ทำภารกิจได้ดีไม่เบาเลยนะ
ซูซูเริ่มเปิดร้านอย่างไม่รีบร้อน ไม่คิดจะออกไปเรียกลูกค้า เพราะที่นี่มีเธออยู่คนเดียว บางทีอาจเป็นเพราะเริ่มมีชื่อเสียง คนบอกต่อกันปากต่อปาก จึงมีคนทยอยแวะเข้ามา ถึงอย่างไรสินค้าหัตถกรรมที่นี่ก็ประณีตจริง ๆ
ถึงขั้นที่ซูซูทำแม่เหล็กติดตู้เย็นออกมาได้ แถมยังรับทำแบบสั่งทำพิเศษด้วย เธอไปหาร้านถ่ายรูปเก่า ๆ เพื่อซื้อภาพถ่ายบริเวณทะเลสาบซีหู รวมถึงภาพตรอกเก่า ๆ แล้วนำทั้งหมดมาแปรรูปเป็นแม่เหล็กติดตู้เย็น
หรือจะทำเป็นแถมหนังสืออะไรทำนองนั้นก็ได้ ทุกชิ้นล้วนทำออกมาอย่างประณีตงดงาม นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวที่นี่ ใครบ้างจะไม่อยากซื้อของที่ระลึกติดมือกลับไป ไม่ว่าจะเก็บไว้เองหรือซื้อไปให้คนอื่นก็คุ้มทั้งนั้น แพงหน่อยก็ช่างเถอะ ยังไงก็ซื้อแค่ครั้งเดียว ไม่ต้องคิดเรื่องความคุ้มค่า ความสุขสำคัญที่สุด
ยังทำจิ๊กซอว์เพิ่มได้ด้วย จดไว้ ๆ ๆ
ซูซูรู้สึกว่าในหัวมีไอเดียผุดขึ้นมาไม่หยุด อยากจัดการให้ครบทุกอย่าง ยังไงก็หาเงินได้แน่ ๆ เพียงแต่บ้านอู่ซานจวีมีพื้นที่ไม่ใหญ่พอ รอให้หาเงินได้มากพอแล้วค่อยไปยุให้เจ้านายเปิดสาขา หาที่ที่ใหญ่กว่านี้ แล้วสร้างให้เป็นแลนด์มาร์กชื่อดังของหางโจว เรื่องเกี่ยวกับหางโจว ที่นี่มีให้ดูและซื้อได้หมด