บ้านเก่าของเหอซื่อเป็นคฤหาสน์ขนาดใหญ่ เมื่อรถแล่นผ่านประตูเข้ามา ก็มีคนรับใช้ที่ยืนรออยู่ก่อนแล้วคอยนำทางคนขับไปยังห้องจัดเลี้ยง
แขกที่มาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดครั้งนี้ล้วนเป็นผู้มั่งคั่งหรือมีฐานะสูงส่ง แม้แต่เหล่านักเรียนสายทรัพย์สินของสถาบันหวยจิ่นที่มีสิทธิ์เข้ามาในสถานที่แห่งนี้ เมื่อนับรวมกันแล้วก็มีเพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้น
ภายในห้องจัดเลี้ยง แขกที่มาถึงก่อนหน้านี้ต่างจับกลุ่มกันพูดคุยอย่างออกรส
ทว่าเจ้าของงานในเวลานี้กลับยืนอยู่ริมหน้าต่างชั้นบน เฝ้ารอคนที่อยากพบที่สุดอย่างใจจดใจจ่อ
เฮ่อหลิ่นสวมสูทสามชิ้นสีน้ำตาลเข้ม คู่กับเสื้อเชิ้ตปกวินด์เซอร์สีขาวและเนกไทสีเบจลายเหรียญตรา ที่อกกลัดเข็มกลัดปลากัดประดับโอปอลกับมุกเปลือกหอยมุก ผมของเขาจัดทรงหวีเสยเรียบร้อย
ที่จริงแล้ว ก่อนหน้านี้เฮ่อหลิ่นแทบไม่เคยสนใจการแต่งตัวแนวย้อนยุคเลย
แต่วันนี้ไม่เหมือนวันอื่น เขาต้องการให้ทุกคนเห็นว่าเขาปฏิบัติต่อฉู่เหยาอย่างไร
ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นสูทสีน้ำตาลสไตล์ย้อนยุคหรือเข็มกลัดปลากัด ล้วนเป็นเครื่องแต่งกายที่เข้ากับชุดของฉู่เหยาในวันนี้ทั้งสิ้น
ขณะที่เฮ่อหลิ่นเริ่มกระวนกระวายเพราะรออยู่นาน ในที่สุดพ่อบ้านก็ขึ้นมาถึงชั้นบน
“คุณชาย รถของคุณฉู่ใกล้จะมาถึงหน้าห้องจัดเลี้ยงแล้วครับ”
เฮ่อหลิ่นพลันกระปรี้กระเปร่าขึ้น ลุกออกจากห้องพักผ่อนแล้วก้าวลงบันไดไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อคนในห้องจัดเลี้ยงเห็นเฮ่อหลิ่นรีบร้อนลงมา ทุกคนก็พากันซุบซิบทันที
“เกิดอะไรขึ้นหรือ? กว่าจะเริ่มงานอย่างเป็นทางการยังเหลืออีกสิบห้านาทีไม่ใช่หรือ?”