“มีเรื่องอะไรเหรอ? ทำไมต้องทำลับ ๆ ล่อ ๆ ด้วย!”
ซ่งอวี่ลี่ลากฉู่เหยามาที่ห้องพักชงชา ส่วนหญิงสาวอีกคนก็พูดขึ้นว่า “เมื่อกี้เพื่อนฉันส่งข้อความมาบอกว่า คืนฮาโลวีนปีนี้ เยี่ยเซ่อจะจัดปาร์ตี้ธีมพิเศษ!”
“เยี่ยเซ่อเหรอ? บาร์ในเขตตะวันตกที่เจ้าของลึกลับคนนั้นน่ะหรือ? แต่ปีก่อน ๆ พวกเขาก็จัดปาร์ตี้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”
“ปีนี้ไม่เหมือนกัน! รางวัลราชินีปาร์ตี้ปีนี้คือเพชรสีน้ำเงินเม็ดหนึ่งชื่อบลูมูน มูลค่ากว่าสามร้อยล้าน!”
“บ้าไปแล้วหรือไง? ต่อให้บาร์แห่งหนึ่งเปิดไปทั้งชีวิตก็หาเงินได้ไม่มากขนาดนั้นหรอก!”
“ก็จริง แต่ในแวดวงเขาลือกันว่าเจ้าของที่อยู่เบื้องหลังเยี่ยเซ่อรวยมาก! ถึงจะไม่รู้ว่าทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร แต่รางวัลตั้งสามร้อยกว่าล้าน ใครบ้างจะไม่อยากได้?”
“แล้วครั้งนี้กำหนดธีมอะไรไว้หรือเปล่า?”
“ไม่ได้กำหนดอะไรไว้ บอกแค่ว่าเป็นธีมฮาโลวีน แล้วลูกค้าผู้หญิงเข้าฟรีตลอดงาน”
“เงื่อนไขแบบนี้...ฟังดูเหมือนจัดไว้ให้คนบางกลุ่มมาล่าเหยื่อเลยนะ?”
“คงไม่ใช่หรอกมั้ง? ได้ยินว่าวงเจียอี๋ก็จะไปด้วยนะ เธอเป็นดาวจรัสแห่งมหาวิทยาลัยหวยจิ่นของเรา แถมครอบครัวยังมีฐานะดี ทุกคนพูดกันว่าอนาคตเธอต้องแต่งเชื่อมสัมพันธ์กับหนึ่งในห้าตระกูลใหญ่แน่ ๆ เยี่ยเซ่อจะกล้าสักแค่ไหนถึงกล้าเล็งเธอเป็นเหยื่อ? อีกอย่าง ได้ยินว่าทางฉงฮุยก็มีคนไม่น้อยที่วางแผนจะไปเที่ยวเหมือนกัน!”