เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่นาทีก่อนเริ่มเรียน การปรากฏตัวของฉู่เหยาก่อให้เกิดความฮือฮาขึ้นไม่น้อย
“คณะเรามีสาวสวยขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
“เห็นชัด ๆ ว่าไม่ใช่คนคณะเรา น่าจะมาจากคณะอื่นเพื่อแอบฟังมากกว่า ฉันเดาว่าเธอคงมาจากคณะศิลปะ ไม่งั้นก็เอกข่าวสารหรือเอกกระจายเสียง สามคณะนี้มีสาวสวยเยอะที่สุดแล้ว…”
“อาจารย์มาแล้ว!”
ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมา นักศึกษาที่เมื่อครู่ยังพูดคุยกระซิบกระซาบกันต่างพากันเงียบกริบ นั่งตัวตรงอย่างเรียบร้อย
ดูท่าอาจารย์ที่สอนเศรษฐศาสตร์จุลภาคท่านนี้จะเป็นคนเข้มงวดไม่น้อย
ฉู่เหยาเปิดกระเป๋าของตัวเอง หยิบหนังสือเศรษฐศาสตร์ออกมา
แม้เอกข่าวสารจะต้องเรียนเศรษฐศาสตร์เหมือนกัน แต่ยังไงก็เรียนไม่ลึกซึ้งเท่าหลักสูตร MBA ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าคนอื่น ๆ ล้วนเป็นนักศึกษาปริญญาโท
เมื่อฉู่เหยาหยิบหนังสือออกมา พอเทียบกับตำราเล่มหนาของคนอื่นในห้องแล้ว ก็ดูราวกับเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาเล่มหนึ่ง
ในห้องเรียนมีนักศึกษาชายไม่น้อยที่คอยจับตาดูเธออยู่ก่อนแล้ว คราวนี้ทุกคนจึงอดหันไปมองทางเธอไม่ได้
อาจารย์ยืนอยู่บนแท่นบรรยาย เมื่อสังเกตเห็นสายตาของทุกคนก็เหลือบมองไปทางฉู่เหยาเช่นกัน ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้
แต่ฉู่เหยากลับดูเหมือนไม่ทันสังเกตสายตาของคนอื่น ตั้งใจพลิกหนังสือในมือ อาจารย์อ้าปากเหมือนอยากพูดอะไร แต่ก็ชะงักไป สุดท้ายไม่ได้พูดออกมา