“008 นายยังมองโลกในแง่ดีเกินไปนะ”
【แต่มนุษย์อย่างพวกคุณไม่พูดกันหรือว่า ‘ทุกสิ่งเริ่มต้นยาก’? โฮสต์เริ่มต้นได้ราบรื่นขนาดนี้ การคว้าหัวใจพระเอกมาให้ได้ก็คงใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีเอง!】
“ทุกสิ่งเริ่มต้นยาก ไม่ได้หมายความว่าตอนจบจะง่าย การทำอะไรสักอย่างให้ผ่านเกณฑ์นั้นไม่ยาก แต่ถ้าจะทำให้ได้เต็มร้อย…ยากกว่าการเริ่มต้นมาก แล้วนายรู้ไหมว่าทำไมในนิยายทุกเรื่อง ดวงจันทร์ขาวถึงไม่ตายตั้งแต่เนิ่น ๆ ก็ไปอยู่ต่างประเทศ?”
น้ำเสียงของ 008 ฟังดูสับสน
【ทำไมล่ะ?】
“เพราะบนโลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ จึงต้องอาศัยจินตนาการของมนุษย์มาช่วยเติมเต็ม ไม่ว่าจะจากไปในช่วงวัยที่งดงามที่สุด หรือไปต่างประเทศตอนที่อีกฝ่ายกำลังหลงใหลที่สุด เหตุผลก็เหมือนกัน เมื่อไม่ได้เจอใครเป็นเวลานาน เธอก็จะยิ่งงดงามขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัดในความทรงจำ
เฉียวหวั่นไปต่างประเทศมาสามปีแล้ว เวลานานขนาดนี้ย่อมมากพอให้เพยอวี่สร้างภาพเธอให้เป็นเทพธิดาผู้สมบูรณ์แบบในใจได้แล้ว ตราบใดที่เธอไม่กลับมา ในสายตาของเพยอวี่เธอก็จะไร้ที่ติตลอดไป ฉันไม่คิดจะต่อกรกับธรรมชาติของมนุษย์หรอก
มีเพียงตอนที่เธอกลับมา ให้เพยอวี่ได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอ ฉันถึงจะค่อย ๆ เบียดเธอออกจากตำแหน่งในใจของเพยอวี่ได้”
ฉู่เหยากอดผ้าห่มไหมแท้พลิกตัว แล้วเปลี่ยนเรื่องพูด
“ยิ่งไปกว่านั้น การเอาแต่ให้เขาทำความรู้จักฉัน ความรู้สึกดี ๆ ที่เกิดขึ้นก็มีขีดจำกัด เทคนิคแบบเดิมใช้สักสองสามครั้งก็พอแล้ว ต่อจากนี้ก็ถึงตาฉันทำความรู้จักเขาบ้าง”
【008 ไม่เข้าใจ โฮสต์ได้รับพล็อตเรื่องมาแล้วไม่ใช่หรือ?】