ในภาพ หลี่ฉงโจวมองเห็นเพียงตัวปืนที่ฉู่เหยาประทับไว้ข้างไหล่ลาง ๆ ส่วนที่กินพื้นที่เกือบทั้งหมดคือถนนเบื้องหน้าและกำแพงสองข้างทาง
แต่เขารู้ดีว่า ท่านี้ต่างหากคือท่ามาตรฐานก่อนเข้ากวาดล้างห้อง—ยกปืนต่ำ
ในภาพยนตร์และละครหลายเรื่อง เวลาสู้รบในตรอกซอกซอย มักยกปืนขึ้นสูง ซึ่งที่จริงแล้วไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง
เพราะในพื้นที่แคบ ๆ ระหว่างเคลื่อนที่ไปข้างหน้า ต้องแน่ใจก่อนว่าอาวุธมีพื้นที่ให้ขยับได้เพียงพอ ไม่บดบังทัศนวิสัยของตนเอง ขณะเดียวกันก็ต้องพร้อมยกปืนขึ้นยิงได้ทุกเมื่อ
ที่สำคัญที่สุดคือ ระหว่างต่อสู้ในตรอก ศัตรูอาจโผล่จากที่มืดได้ทุกเมื่อ เพื่อแย่งหรือปัดอาวุธให้หลุดมือ ไม่ว่าจะยกปืนสูงหรือถือปืนระดับกลาง ก็ล้วนทำให้ศัตรูเล็งเป้าได้ทันที
การถือปืนต่ำช่วยให้อาวุธแนบอยู่ใกล้แนวกึ่งกลางลำตัว ขณะเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว อีกฝ่ายจึงแยกตำแหน่งของอาวุธได้ยากในทันที
ฉู่เหยาใช้ท่านี้เคลื่อนผ่านตรอกแคบ ๆ อย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มาถึงบ้านหลังแรก เธอเลียบเข้าหาหน้าต่างโดยอ้อมมุม แล้วสำรวจตามมุมต่าง ๆ ภายในชั้นหนึ่งที่คนอาจใช้ซ่อนตัว
จากนั้นเธอจึงค่อย ๆ เข้าใกล้ประตู ใช้เท้าดันเปิดเบา ๆ แล้วหมุนตัวตามองศาที่ประตูเปิด อาศัยวิธีเข้าประตูสามก้าวบุกเข้าไปในห้อง ก่อนขึ้นบันไดด้วยความเร็วสูงสุด
หลังเธอเข้าไป ซูเป่ยเฉินก็สลับตำแหน่งกับเธอ เคลื่อนที่ย่อตัวไปอยู่ด้านหน้า
ส่วนฉู่เหยาเปลี่ยนไปอยู่ตำแหน่งที่สอง วางปืนไว้เหนือหมวกนิรภัยของซูเป่ยเฉิน
เฮ่อหลิ่นอยู่ตำแหน่งที่สาม คอยพร้อมเข้าประจำตำแหน่งแทนได้ทุกเมื่อ