มีเรื่องหนึ่งที่พ่อแม่ของสวี่เจ๋อไม่รู้ แต่สวี่เอินโยวกลับรู้ดีแก่ใจ
เธอรู้ว่าบ้านหลังนั้นของฉู่เหยาไม่มีทางเป็นเฮ่อหลิ่นซื้อให้
ไม่อย่างนั้น ด้วยท่าทีของเฮ่อหลิ่นในช่วงก่อนหน้านี้ เขาคงไม่รอจนฉู่เหยามาโรงเรียนทุกวันแน่ คงไปดักรอเธอที่หน้าหมู่บ้านตั้งแต่แรกแล้ว
ถ้าบ้านหลังนั้นเป็นของที่เขาซื้อให้ เขาก็ไม่มีทางไม่รู้แม้แต่ที่อยู่
ยิ่งไปกว่านั้น สถานที่ที่แม้แต่เฮ่อหลิ่นใช้เส้นสายสืบหายังไม่พบ ย่อมไม่ใช่คฤหาสน์ธรรมดาแน่...
ระหว่างนั่งแท็กซี่กลับมหาวิทยาลัย สวี่เอินโยวนึกถึงเรื่องนี้ แล้วภาพคร่าว ๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัว
ฉู่เหยาคงถูกเลี้ยงดูโดยชายแก่อำนาจสูงคนไหนสักคนเป็นแน่
ไม่น่าแปลกใจที่เธอไม่เห็นเฮ่อหลิ่นอยู่ในสายตา เอาแต่ยื้อเขาไว้
อย่างไรเสีย เฮ่อหลิ่นก็ทำได้มากที่สุดแค่ลงทุนให้โครงการของเธอ แต่หากอยากได้รางวัลหรือสิทธิบัตร ก็ขาดคนมีอำนาจคอยช่วยเปิดทางไม่ได้
ทรัพยากรที่สร้างเงินได้ไม่รู้จบ ทั้งยังทำให้มีชื่อเสียงและผลประโยชน์ ย่อมมั่นคงกว่าความชอบชั่วคราวของผู้ชายอยู่แล้ว
โดยเฉพาะฉู่เหยาที่ชอบหมกตัวอยู่ในห้องทดลอง วงสังคมของเธอไม่ได้กว้างขวางนัก
ที่เธอรู้จักชายแก่อำนาจสูงได้ คงผ่านทางเอฟโฟร์แน่
ขอเพียงสืบรู้ว่าฉู่เหยาอยู่ที่ไหน เธอก็จะถ่ายคลิปตอนฉู่เหยาควงคู่เข้าออกกับชายแก่คนนั้นได้
ต่อให้พวกเฮ่อหลิ่นชอบฉู่เหยามากแค่ไหน พอรู้ว่าตัวเองเป็นเพียงบันไดให้เธอเหยียบย่ำ พวกเขาก็คงตัดใจจากเธออย่างสิ้นเชิง
ชายแก่คนนั้นก็คงไม่ถึงกับเป็นศัตรูกับตระกูลที่อยู่เบื้องหลังเอฟโฟร์เพียงเพราะฉู่เหยาเป็นแค่คนรักลับ ๆ คนหนึ่ง