ปล่อยพลังงานจากร่างกายคลุมทับผิวนอกของร่างเขา
หยดฝนสีแดงจาง ๆ ถูกฉนวนพลังงานบนร่างของเขาบังไว้ทั้งหมด ไม่ส่งผลใด ๆ ต่อหลินเต้าเลยแม้แต่น้อย
"น่าจะอยู่ตรงนี้"
หลินเต้าปล่อยพลังการรับรู้อันทรงพลังออกมาต่อ
สายตามองไปยังด้านไกลโพ้น ภายใต้พลังการรับรู้ เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าคลื่นพลังงานของอวี่จิงนั้นควรอยู่ในบริเวณนั้น
พุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสุดขีด ไม่ช้าก็มาถึงเทือกเขาแห่งหนึ่ง
หลินเต้าเหวี่ยงขาฟาดกลางอากาศทันที ปล่อยพลังลมและสายฟ้านับไม่ถ้วน ก่อตัวเป็นจันทร์เสี้ยวยักษ์พุ่งชนไปข้างหน้า
[เท้าเทพวายุสายฟ้า]!
พลังที่ระเบิดออกจากการฟาดขาครั้งนี้สุดจะคาดเดา
ชั่วขณะนั้นเองเทือกเขาทั้งแนวก็ถูกฟันขาดออกเป็นสองซีก
ต่อไป!
หลินเต้าไม่หยุดการเคลื่อนไหว ยังคงร่ายพลังวิชายุทธ์นี้ต่อไป
ทุกครั้งที่ฟาดขาออกไป ก็ก่อตัวเป็นจันทร์เสี้ยวยักษ์พุ่งเข้าทำลายพื้นที่ด้านหน้า
ไม่นานนัก บริเวณนี้ก็ถูกเซาะออกเป็นหุบเหวมหึมา
มองลงไปตามหุบเหวเหล่านั้น จะเห็นแร่อวี่จิงจำนวนมากมายอย่างชัดเจน!
"จริงอย่างที่คิด พลังการรับรู้ของฉันไม่ผิด"
มองภาพตรงหน้า ดวงตาของหลินเต้าก็ส่องประกายวาว
ร่างของเขาบินลงไป เมื่อเห็นแร่อวี่จิงจำนวนมากเช่นนี้ คิ้วก็ขมวดขึ้นเล็กน้อย