บรรดาคนบางส่วนมองไปยังแนวสีข้างของหลินเต้า ในแววตาก็มีสีหน้าแปลกใจปนอยู่
แอบ ๆ มองดูเผิน ๆ เหมือนจะมีส่วนไหนคุ้นตาอยู่บ้าง
"คุ้นตาไม่คุ้นตาอะไรล่ะ?"
"หรือว่าเขตซิงเยว่ของพวกเราจะมีตัวใหญ่คนสำคัญเดินทางมาถึงอีกแล้ว?"
ขณะนั้น จากโซนด้านหน้า ชายชราผมขาวคนหนึ่งถือนมหนึ่งลังเดินเข้ามา
"คนเมื่อกี้นั่น รู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน"
ชายวัยกลางคนอีกหลายคนที่ยืนข้าง ๆ ก็ชี้ไปยังโซนด้านหน้านั้นพร้อมเอ่ยขึ้น
ณ ขณะนี้ หลินเต้ายืนอยู่ตรงกลางของบริเวณด้านหน้านั้นแล้ว
ที่นี่ก็คือจัตุรัสเขตซิงเยว่ที่ปรากฏอยู่ในความทรงจำ
แต่เมื่อเทียบกับภาพที่เก่าทรุดโทรมในอดีต ตอนนี้มันถูกบูรณะใหม่ชัดเจน กว้างขวางขึ้นมาก
หลินเต้าหลับดวงตาลงช้า ๆ แล้วเริ่มร่างวิชาหมัดหนึ่งชุดอย่างช้า ๆ
จากวิชาหมัดที่ง่ายที่สุดในตอนต้น แล้วค่อย ๆ ซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ
ภาพเหตุการณ์ในอดีตก็เริ่มผุดขึ้นมาไม่หยุดในความคิด
ช้านานแล้วที่ไม่ได้กลับมา
ทุกอย่างในวันวาน รู้สึกเหมือนเปลี่ยนไป แต่ก็รู้สึกเหมือนยังอยู่
"คนนี่..."
ชายชราเดินไปทางด้านหน้า พลางมองไปไกล ๆ ก็รู้สึกลาง ๆ ว่าชายหนุ่มที่หันหลังให้เขาและกำลังซ้อมชุดวิชาหมัดอยู่ตรงนั้น ดูคุ้นเคยเหลือเกิน
ความรู้สึกคุ้นเคยแบบนี้ ไม่เคยเกิดขึ้นมานานแสนนานแล้ว