เมื่อเห็นภาพตรงหน้านี้ ฟู่ฉางเซิงกลับรู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม
และยิ่งพวกเขาก้าวเดินไปข้างหน้า พืชพันธุ์รอบด้านก็ยิ่งโจมตีใส่พวกเขาไม่หยุด
การโจมตีของพืชเหล่านี้แม้จะดูน่าสะพรึงกลัวร้ายกาจ แต่ด้วยหลินเต้าอยู่ที่นี่ มันยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกบดขยี้เป็นผงฝุ่นซะก่อน
“ก็ตรงนี้แหละ”
ค้นหาไปทั่วบริเวณกว้างใหญ่ หลินเต้าก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดเป็นพิเศษ
ตั้งแต่มาถึงดาวดวงนี้ เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังการรับรู้ของตัวเองถูกจำกัดลง
อยากใช้พลังการรับรู้กวาดตรวจทั่วทั้งดาวในคราวเดียว ตอนนี้เป็นไปไม่ได้แล้ว
ไม่เพียงแค่พลังการรับรู้ แม้แต่ความสามารถในการบินของเขาก็ถูกจำกัดเช่นกัน
กฎบางอย่างที่จับต้องไม่ได้กำลังกดทับเขา ทำให้บินต่อเนื่องเป็นเวลานานไม่ได้
“ฮึก… ฮึก…”
ส่วนฟู่ฉางเซิง ตอนนี้ก็เริ่มรู้สึกหอบหายใจแล้ว
“นี่มันเรื่องอะไรกันแน่……”
ตามหลักการแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ระดับเท่าเขา แม้เดินทางหมื่นลี้ในวันเดียว ก็แค่เหนื่อยล้าเล็กน้อยเท่านั้น
แต่ตอนนี้ เขาเพิ่งเดินได้ไม่นาน ทั้งร่างกายกลับอ่อนล้าอย่างมาก
ราวกับตัวเองเป็นเพียงคนธรรมดาที่เดินมาไกลหลายสิบกิโลเมตร
“ดาวดวงนี้มีพลังแห่งกฎจำนวนมาก”
“สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะพลังแห่งกฎเหล่านี้นั่นเอง”