“สัญชาตญาณของฉันไม่เคยพลาด”
“อีกต่อไปอาจจะเจออันตราย”
ถ้าสัญชาตญาณบอกว่ามีอันตราย แล้วมันก็แน่นอนว่าไม่ผิด
สถานการณ์ต่อจากนี้ มีโอกาสสูงมากที่จะไม่โอลิ่มดังที่คิด
ยังไงก็ต้องระมัดระวังให้มากหน่อย
ในขณะนั้นเอง ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ ก็ได้ขึ้นยานอวกาศขั้นดาวอีกลำหนึ่งของอาโตโตก แล้วบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
หลินเต้าก็กลับเข้าที่นั่งคนขับ แล้วสั่งผ่านผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์ ให้ยานอวกาศตามยานของอาโตโตกไป
"สะดวกจริง ๆ"
การควบคุมยานอวกาศนี้ง่ายดายเหลือเกิน
แถมมีผู้ช่วยเสียงอัจฉริยะคอยควบคุม ทุกอย่างเป็นระบบอัตโนมัติทั้งหมด
แน่นอนว่าการขับด้วยตัวเอง ก็เรียนรู้ไว้แล้วตั้งแต่ก่อนหน้านี้
ถ้าเกิดสถานการณ์ฉุกเฉิน เขาจะสลับจากระบบอัตโนมัติไปขับมือทันที
ไม่ช้า ยานอวกาศก็ทะยานขึ้นสู่ความสูง
“ตอนนี้ฉันกำลังจะไปยังจักรวาลมิติระดับกลาง พวกนายระวังตัวกันให้ดีที่นี่”
“อ้อ แล้วก็หานซานเฉียน ช่วยดูแลเฟยเทียนกับพวกมันด้วยนะ”
หลินเต้าส่งข้อความไปหาหานซานเฉียนกับพวกในตอนนั้น
“ได้!”
“ไม่มีปัญหา”
“หลินเต้า ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ!”
พอหานซานเฉียนกับพวกรับข้อความของหลินเต้า ก็รีบส่งข้อความตอบกลับทันที
“ในที่สุดก็มีผู้ฝึกยุทธ์เผ่ามนุษย์ที่จะเดินทางไปยังจักรวาลมิติระดับกลางสักที”
โจวเสี่ยวเทียนก็อดออกมาทักท้วงด้วยความซาบซึ้งใจไม่ได้