ตายแล้ว
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นโลกียภูมิเก้าดาวองค์นี้ ถูกสังหารลงได้อย่างง่ายดายเพียงเท่านั้น
"เฮ้อ"
หลินเต้าในตอนนี้ค่อย ๆ พ่นลมหายใจเซ็งออกมาช้า ๆ
ในวินาทีนั้นเอง พลังสายฟ้าและเพลิงรอบทิศกำลังกระจายสูญสลายไปด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองเห็นได้
"ยังเหนื่อยพอสมควรอยู่เหมือนกัน"
หลินเต้ารู้สึกได้ชัดเจนว่าร่างทั้งร่างกำลังเป็นล้าเป็นเหนื่อย
การใช้พลังแห่งบริเวณกั้นอาณาเมื่อครู่นี้ ยังกินแรงกายเอาการอยู่ไม่น้อย
"ภูมิแคว้นนี้ เอาชื่อว่าบริเวณกั้นอาณาสายฟ้าเพลิงก็แล้วกัน"
ตอนนี้เขากำลังพูดกับตัวเองอยู่ในใจ
ขณะนี้เมื่อมองลงไปยังพื้นดิน ก็เห็นได้ชัดเจนว่ามีตราประทับเทพยุทธ์ก้อนหนึ่งเปล่งแสงเจิดจ้าอยู่
เพียงหลินเต้าขยับความคิด ตราประทับเทพยุทธ์ชิ้นนี้ก็ลอยขึ้นกลางอากาศทันที แล้วตกลงในฝ่ามือของเขา
"ตราประทับเทพยุทธ์แบบนี้ ดูท่าจะมีอะไรแปลกไปจากเดิม"
ตอนนี้เขารับรู้ได้ชัดว่าตราประทับเทพยุทธ์นี้เปล่งคลื่นพลังงานที่ทรงพลังออกมา
เข้มข้นกว่าตราประทับเทพยุทธ์ที่ได้มาก่อนหน้านี้ทั้งหมดราวฟ้ากับเหว
ขณะนี้กระจกจูหยินปรากฏขึ้นราวกายของเขา
พลังงานของตราประทับเทพยุทธ์ก้อนนี้กำลังถูกกระจกจูหยินดูดซับอย่างบ้าคลั่ง
ไม่นานนัก รอยร้าวบนผิวกระจกก็ได้รับการซ่อมแซมขึ้นอีกมาก
"ครั้งนี้ซ่อมแซมได้มากมายเชียว"
หลินเต้าจ้องมองอย่างตั้งใจ ก็พบได้ชัดเจนว่ารอยร้าวของกระจกจูหยินได้รับการซ่อมแซมไปเป็นจำนวนมาก