ส่วนผู้ฝึกยุทธ์แห่งเผ่ามนุษย์อสูรที่เหลือก็ยังยืนอยู่ในที่เดิม ไม่มีใครกล้าเดินเข้าไปโดยตรง
“ตอนนี้พวกเราจะทำยังไงดี”
สายตาทุกคู่ต่างหันไปมองผู้ฝึกยุทธ์ร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าสุด
อาดันส์
ผู้ที่แกร่งกล้าที่สุดในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์เผ่ามนุษย์อสูรของพวกเขา มีพลังถึงขั้นเก้าดาว
“รอสักครู่”
อาดันส์โบกมือช้า ๆ
สภาพการณ์ตอนนี้ดูแปลกประหลาดไปหน่อย
ทางเดินด้านหน้าเมื่อกวาดสายตามองดูเพียงแวบเดียว ผนังโลหะรอบด้านเรียบเนียนเป็นเงา ไม่เห็นสิ่งมีชีวิตใดปรากฏตัวขึ้นเลย
แม้ภายใต้พลังการรับรู้อันแก่กล้าของเขา ก็ไม่รู้สึกได้ถึงร่องรอยการหายใจของสิ่งมีชีวิตใด ๆ
แต่หลังผ่านเหตุการณ์แปลกประหลาดเมื่อครู่มา พวกเขาก็ไม่กล้าเดินฝ่าไปข้างหน้าอย่างไม่ทันคิดอีก
“ไง ไม่กล้าเข้าไปแล้วสินะ”
ขณะนั้นเอง หานซานเฉียนก็เดินมาจากด้านหลัง มองอาดันส์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าแล้วพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
“หึ”
“ถ้าแกอยากเดินผ่าน ก็ขอให้แกไปก่อน”
อาดันส์ชำเลืองมองหานซานเฉียนหนึ่งครั้ง แล้วส่งเสียงหึหึเย็นชา
เมื่อครู่ผู้ฝึกยุทธ์เผ่ามนุษย์อสูรของพวกเขาเสียหายไปไม่น้อย การตัดสินใจครั้งต่อไปต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ห้ามฝ่าไปข้างหน้าอย่างไม่ทันไตร่ตรองอีกเด็ดขาด
“งั้นพวกเราไปก่อนนะ”
หานซานเฉียนยิ้ม จากนั้นโบกมือเป็นสัญญาณให้ทุกคนตามมา
ลั่วฉางคุนและพวกไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ตามหานซานเฉียนเดินตรงไปยังด้านหน้า