"ไม่คิดว่าจะได้กลับมาที่นี่อีกจริง ๆ"
หลินเต้าก็พึมพำกับตัวเองอยู่ในใจ
ร่างเดินต่อไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่ง และในชั่วพริบตานั้น ทุกสิ่งเบื้องหน้าก็กลายเป็นเลือนลางอีกครั้ง
หลินเต้ารู้สึกได้ชัดว่าศีรษะเริ่มปวดอยู่เล็กน้อย แล้วแสงสว่างหนึ่งก็กลืนกินเขาลงไป ก่อนจะกลับมาปรากฏในห้องบำเพ็ญเพียรเดิมอีกครั้ง
"แฮ่ก ๆ"
ตอนนี้เข้าหอบเล็กน้อย หน้าผากมีหยาดเหงื่อเม็ดละเอียดผุดขึ้นมามากมายจนมองเห็นได้ชัด
"กลับมาแล้วสินะ"
เมื่อพบว่าตัวเองเดินทางกลับออกจากโลกภายในกระจกจูหยินมาได้แล้ว หลินเต้าก็ยังรู้สึกแปลกใจไม่จบสิ้น
"กระจกนี้เชื่อมต่อกับมิติสุสานเทพแล้วงั้นรึ..."
"ช่างน่าอัศจรรย์เหลือเกิน"
หลินเต้าถอนใจพึมพำออกมาเบา ๆ
แต่การจะเข้าไปยังมิติด้านในนั้น ดูเหมือนจะต้องสิ้นเปลืองพลังงานจำนวนหนึ่ง
ครั้งนี้ก็เพราะพลังงานของกระจกจูหยินไม่เพียงพอ เขาจึงเข้าไปต่อได้อีกไม่
ภายในสุสานเทพนั้น ย่อมซ่อนความลับอีกมากมายไว้แน่นอน
เขาก็อยากลุยเข้าไปสำรวจต่อเหลือเกิน แต่ตอนนี้ยังเข้าไปไม่ได้
ยังต้องกำจัดผู้ฝึกยุทธ์เผ่าเทพสวรรค์ให้ได้อีกมาก เพื่อรับพลังงานจากตราประทับเทพยุทธ์เหล่านั้น
ทำไมพลังงานของกระจกจูหยินถึงต้องดึงจากตราประทับเทพยุทธ์โดยเฉพาะ หลินเต้ายังไม่รู้คำตอบเต็ม ๆ
แต่จากสถานการณ์ตอนนี้ดูแล้ว เป็นไปได้สูงว่ามันน่าจะเกี่ยวพันกับแหล่งพลังงานที่บ่มเพาะเผ่าเทพสวรรค์ขึ้นมา
ช่างมันเถอะ