เมื่อรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของแรงโน้มถ่วงในตอนนี้ หลินเต้าก็ตื่นเต้นจนหาคำพรรณนาไม่ถูก
เขาเริ่มฝึกฝนวิชายุทธ์ชุดเดิมที่เคยฝึกมาก่อนต่อไป
การฝึกวิชายุทธ์ภายใต้แรงโน้มถ่วงหลายเท่าขนาดนี้ สำหรับเขาแล้วภาระนั้นหนักหน่วงมาก
แต่ยิ่งภาระหนักมากขึ้นเท่าไร ผลประโยชน์ที่เขาได้รับจากการฝึกก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น
ไม่นาน เขาก็จมดำดิ่งอยู่ในภาวะการฝึกฝนขั้นลึก ราวกับลืมเวลาที่ไหลผ่านไปโดยสิ้นเชิง
ส่วนด้านนอก เบลลินที่จ้องมองตัวเลขแรงโน้มถ่วงบนจอภาพซึ่งเพิ่มขึ้นอีกไม่กี่เท่าทุกครู่ ก็อดกลืนน้ำลายลงคออย่างแอบ ๆ มิได้
"ลุงเป่ย ห้องแรงโน้มถ่วงนี่มันเพิ่มแรงโน้มถ่วงได้สูงสุดเท่าไร?"
ช่วงเวลานั้นเอง ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งข้าง ๆ ก็รีบเอ่ยถามขึ้นมา
"สองแสนเท่า"
"นี่คือแรงโน้มถ่วงที่สูงที่สุดของที่นี่แล้ว"
เบลลินตอบขึ้นทันที
ตอนนี้หน้าผากของเขาเริ่มมีหยดเหงื่อเล็ก ๆ ซึมออกมาเป็นจำนวนมาก สิ่งที่เห็นตรงหน้านี้ทำให้เขารู้สึกตื่นตะลึงอย่างยิ่ง
ในช่วงเวลาอันสั้น แรงโน้มถ่วงกลับเพิ่มขึ้นได้ถึงขนาดนี้ บางทีในท้ายที่สุด หลินเต้าอาจฝึกฝนได้อยู่ภายใต้แรงโน้มถ่วงสองแสนเท่าก็เป็นได้!
สองแสนเท่านะ!
แค่คิดตามก็รู้สึกราวกับถูกกระทบจิตใจอย่างมากแล้ว
"สองแสนเท่า..."
"จริง ๆ จะฝึกฝนได้ที่แรงโน้มถ่วงระดับนี้จริงเหรอ?"
ผู้ฝึกยุทธ์อีกคนก็เอ่ยออกมาอย่างกลั้นใจไม่ไหว