เสียงนั้นดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้รูม่านตาของพนักงานหนุ่มหดเกร็ง ร่างทั้งร่างสั่นไหวเล็กน้อย
เพราะในชั่วขณะนั้น เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า เบื้องหลังตัวเอง……ดูเหมือนจะมีใครบางคนยืนอยู่
และเสียงนี้……
"คุณ……"
สโตกมองฉากตรงหน้า ร่างสั่นเฮือก แล้วลูบดึงอาวุธข้างกายออกมาโดยไม่รู้ตัว
เพราะคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังพนักงานคนนั้นตอนนี้ ชัดเจนอย่างยิ่งว่าคือหลินเต้า!
ภายในใจของเขาตอนนี้ตื่นตระหนกอย่างที่สุด
ไม่เคยคิดเลยว่าหลินเต้าจะฝ่าฝืนบุกเข้ามาถึงที่นี่ได้ และไม่มีทางรู้เลยว่าเขาทำได้อย่างไร
พนักงานที่อยู่ในห้องทุกคนต่างก็ตกใจไม่น้อย ถอยหนีไปยังโซนด้านหลัง
ตอนนี้ทุกคนมองหลินเต้าที่ปรากฏตัวขึ้นในห้องปฏิบัติการอย่างกะทันหัน ตาคุกรุ่นไปด้วยความตกตะลึง
"ไม่ต้องตึงเครียดขนาดนั้น"
"ผมไม่ได้มาเพื่อจัดการพวกคุณ"
หลินเต้ากวาดสายตามองพวกเขาหนึ่งครั้ง แล้วเผยรอยยิ้มบางเบา
กลิ่นอายที่แผ่ออกจากทั่วร่างของเขาตอนนี้ถูกเก็บกลับเข้าไปจนหมดสิ้นแล้ว
เพียงแค่มองดู ก็เหมือนมองผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาคนหนึ่ง
สโตกอึ้งงันเล็กน้อย ก่อนจะใจเย็นลง แล้วค่อย ๆ เสียบดาบยาวในมือกลับเข้าฝักดาบข้างกาย
ตอนนี้เขาก็รู้ดี หากหลินเต้ามีเจตนาเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเขาจริง ๆ การฆ่าพวกเขาทิ้งก็เป็นเรื่องง่ายดายเหลือเกิน