โจวเสี่ยวเทียนกับหลี่โม่เชิงมองเห็นคนนั้นแล้วก็อึ้งไปชั่วขณะ
ก่อนใบหน้าจะเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น
เพราะคนที่เดินทางมาตอนนี้ ก็คือหลินเต้า!
หลินเต้ามาแล้วกระมัง!
ตอนนี้เพราะกานาโลปล่อยพลังจิตออกไปช่วยนาทาโร ทำให้ทั้งสองรู้สึกทั่วร่างเบาสบายขึ้นมาก ความรู้สึกถูกพลังจิตกดทับเมื่อครู่ก็หายไปจนหมดสิ้น
"หนี!"
นาทาโรมองเห็นคนที่วิ่งเข้ามาจากด้านนั้นชัดเจนแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เขาไม่คิดเลยว่าคนที่พุ่งทะยานมาจากด้านหน้าจะเป็นหลินเต้า!
แม้ก่อนหน้านี้เขาจะอยากฆ่าหลินเต้ามาโดยตลอด แต่ก็รู้ดีว่าด้วยฝีมือของตนเองนั้น ไม่มีทางรับมือไหวเลย
ฝีมือของกานาโลแม้จะถึงครึ่งก้าวสู่ขั้นเฮิง แต่อีกฝ่าย... เป็นไปได้สูงว่าคือขั้นเฮิงโดยแท้จริง!
ระยะห่างมันห่างกันเหลือเกิน!
มนุษย์วาฬกานาโลตอนนี้ก็พานาทาโรหนีออกไปทันที
แต่ในชั่ววูบนั้นเอง พลังจิตสุดสยองก็บดขยี้พุ่งเข้ามา
ผู้ฝึกยุทธ์เผ่ามนุษย์ปลาทั้งหลายแม้แต่โอกาสหนียังไม่มี ก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันทรงพลังที่ซัดเข้ามา
กานาโลสัญชาตญาณพยายามใช้พลังจิตอันแข็งแกร่งของตนต้าน แต่ก็รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าพลังจิตที่บดขยี้พุ่งเข้ามานี้ เปรียบดังมหาสมุทรกว้างใหญ่ กดพวกเขาจนขยับตัวไม่ได้เลย