“ผู้อาวุโส……ขอถามหน่อยว่าพลังนั้นที่ท่านว่ามันคือพลังแบบไหน?”
หลินเฟยเทียนรีบเอ่ยถามขึ้นทันที
เจ้าชิงเจียวตรงหน้านี้ชัดว่ามีพลังที่ทรงพลังอย่างมาก
แต่มันไม่ได้มีความประสงค์ร้ายต่อเขา ซึ่งเขารู้สึกได้อย่างชัดเจน
และตอนนี้เขาก็ยิ่งอยากรู้มากขึ้น ว่าพลังพิเศษที่ชิงเจียวสัมผัสได้จากตัวเขาน่ะ มันคือพลังอะไรกันแน่?
หรือว่าจะเป็นตราประทับเทพยุทธ์ที่อยู่ในจิตใจของเขา?
“ตราประทับเทพยุทธ์ที่อยู่ในจิตของเจ้านั่นแหละ”
ชิงเจียวเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“สิ่งนี้ไม่เหมือนกับของพวกนั้นโดยสิ้นเชิง”
“พลังของมัน ใกล้เคียงกับของพวกเรามาก”
พูดถึงตรงนี้ แววตาของมันก็เปลี่ยนแปลงไปมา
หลินเฟยเทียนฟังคำพูดของมันแล้วก็งงงวยเป็นเจ้าเข้า
ไม่เข้าใจเลยว่าชิงเจียวพูดแบบนี้หมายความว่าอะไร
ใกล้เคียงกับพลังของพวกมัน?
หรือว่าตราประทับเทพยุทธ์นี่จะเป็นของวิเศษแบบที่…เหล่าเทพเซียนบนโลกใช้กัน?
เขารู้จักกระจกจูหยินของพ่อดี
สิ่งนั้นก็คือสิ่งที่มีสภาพเหมือนของวิศษเช่นนั้นจริง
“แปลก มันแปลกมาก”
ชิงเจียวส่ายหัวเบา ๆ
แล้วไม่ช้ามันก็เงียบไป
ดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองหลินเฟยเทียนไม่วางตา
“ผู้อาวุโส……”
หลินเฟยเทียนกำลังจะพูดอะไรสักอย่าง ก็เห็นดวงตาของชิงเจียวเปล่งแสงจาง ๆ ออกมา
“นายกำลังจะไปจักรวาลมิติระดับกลางใช่ไหม?”