“หานซานเฉียน”
“จะเข้าไปไหม?”
หลินเต้าหันสายตาไปมองหานซานเฉียน
จากสถานการณ์เมื่อครู่ การทดสอบนี้ย่อมยากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีทางผ่อนคลายลงได้เลย
“ฉัน……”
“งั้น… ยอมแพ้เถอะ”
หานซานเฉียนใคร่ครวญอยู่ครู่ใหญ่ แล้วก็แสดงรอยยิ้มขื่นออกมา
“ที่ฉันมาถึงจุดนี้ได้ ก็เพราะเธอพามาต่างหาก”
“ถ้าเดินหน้าต่อไป ด้วยฝีมือฉันไม่มีทางไปถึงสิบอันดับแรกหรอก ช่องว่างฝีมือมันมากเกินไป”
เขารู้จักขีดจำกัดของตัวเองดี
ครั้งนี้ผู้ฝึกยุทธ์จากดาวต่าง ๆ ทั่วทั้งจักรวาลมากันมหาศาล ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเฮิงก็มีถึงหลายคน ไม่ต้องพูดถึงพวกเก้าดาวจุดสูงสุด
เพราะบาดเจ็บจากก่อนหน้า ร่างกายของเขาตอนนี้ยังอ่อนล้ามาก ฟื้นตัวไม่หายดี
เดินต่อเข้าไปก็คือการไปตายเปล่า
“อืม”
“กลับไปก่อนก็ได้ คราวหน้าค่อยเตรียมตัวใหม่”
หลินเต้าตบไหล่เขาเบา ๆ
ด้วยฝีมือปัจจุบันของหานซานเฉียน ถ้าจะเดินต่อไปจริง ๆ ก็ยากเย็นเหลือเกิน
แถมเขาเองก็ไม่อาจดูแลอีกฝ่ายได้ตลอดเวลา
“อืม งั้นฉันไปก่อนนะ”
“หลินเต้า ขึ้นอยู่กับเธอแล้ว”
หานซานเฉียนเมื่อตัดสินใจยอมแพ้แล้ว ก็ยิ้มออกมา
“อืม ฉันจะคว้าอันดับให้ได้เอง”
หลินเต้ายิ้มเรียบ ๆ
ในบรรดาผู้ฝึกยุทธ์ที่มาครั้งนี้ แม้จะมีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเฮิงอยู่หลายคน แต่เขาก็ไม่กลัว
และตราบใดที่ติดสิบอันดับแรก ก็จะได้สิทธิ์เข้าสู่จักรวาลมิติระดับกลาง