แก่นต้นธรรมแห่งจักรวาลที่ถูกปลดปล่อยออกไปนี้ ในเวลานี้ไม่อาจดึงกลับคืนมาได้เลย!
"ไม่นะ!!!"
อีลอสก้าคำรามอย่างบ้าคลั่งออกมาในตอนนี้
เขาอยากจะหยุดยั้งทุกสิ่งนี้ไว้ แต่เห็นได้ชัดว่าหยุดไม่ได้อีกแล้ว!
หลินเต้ายังคงยิ้มบางๆ โดยมิได้หวั่นเกรงต่อสิ่งนี้แม้แต่น้อย
วินาทีถัดมา แก่นต้นธรรมแห่งจักรวาลที่ปลายนิ้วของเขา ก็ปะทะเข้ากับแก่นต้นธรรมแห่งจักรวาลที่อีลอสก้าปลดปล่อยออกไป
ตู้ม!
เกิดการระเบิดที่ร้ายกาจเหนือคำบรรยายขึ้นในพริบตา
ทั่วทั้งจักรวาลราวกับจะพังทลายลงทั้งหมดในชั่วขณะนี้
การระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวพัดถล่มไปทั่วทั้งจักรวาล
จักรวาลทั้งบน กลาง ล่าง ล้วนพังทลายลง
ในระหว่างกระบวนการพังทลายนั้น ก็หลอมรวมเข้าด้วยกันอีกครั้ง
ถึงตอนนี้ ก็ไม่มีจักรวาลมิติบน กลาง ล่างอีกต่อไป หากแต่ก่อเกิดเป็นจักรวาลมิติใหญ่ขึ้นมา
และท่ามกลางมหาวินาศจักรวาลครั้งนี้ กระจกจูหยินก็ยังคงไม่ถูกทำลายจนหมดสิ้น
บัดนี้กระจกจูหยินลอยอยู่กลางอากาศสูง ส่องแสงพลังงานเรืองรองจางๆ
ชั่วขณะต่อมา ในจักรวาลอันดำมืด ดวงตาสีแดงเลือดคู่หนึ่งก็ลืมขึ้นอย่างกะทันหัน
หวนคืน
เพียงพริบตา แสงพลังงานก็สาดส่องไปทั่วทั้งจักรวาล
ดาวเคราะห์ที่ถูกทำลาย สิ่งมีชีวิตที่ตายไป ล้วนกำลังฟื้นคืนสภาพด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
สิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่ถูกดูดกลืนพลังชีวิตไป ต่างก็พบว่าตนเองฟื้นคืนสติขึ้นมา
"นี่มัน..."
หลินเฟยเทียนที่อยู่ในเขตจักรวาลแห่งหนึ่ง ตอนนี้เห็นได้ชัดว่ากายเนื้อของตนกำลังฟื้นคืนอย่างรวดเร็ว
ราวกับว่ากำลังย้อนเวลากลับไป
มองดูภาพนี้ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น ฉายแววไม่สามารถเชื่อได้
เขาไม่ใช่ตายไปแล้วหรือ?
และยังอยู่ในกระบวนการย้อนเวลา รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า กายเนื้อของตนฟื้นคืนสู่สภาวะสมบูรณ์ที่สุดในช่วงเวลาสั้นๆ
หรือว่าบิดาของตนจะได้รับชัยชนะ!?
คิดถึงความเป็นไปได้นี้ หลินเฟยเทียนก็รีบบินมุ่งหน้าไปยังที่ไกลโพ้นนั่นอย่างรวดเร็ว
แต่ในเวลานี้ เขากลับพบว่าเขตจักรวาลเบื้องหน้านั้นไร้ผู้คนแล้ว
ไม่เพียงแต่ไม่พบบิดาของตน กระทั่งอีลอสก้านั่นก็ไม่พบเช่นกัน
ในตอนนี้เอง กระจกบานหนึ่งก็ตกลงมาจากห้วงอวกาศเบื้องบน หล่นลงสู่กลางฝ่ามือของเขา