โจวเสี่ยวเทียนบัดนี้ก็เอ่ยขึ้นช้า ๆ
ตอนที่เขามายังดาวดวงนี้ เมืองหลวงของดาวก็คือนครพายุเฮอริเคนไปแล้ว
ส่วนแดนซากโบราณที่ว่านั้น ก็ได้ยินมาโดยบังเอิญเท่านั้น
"นครพายุเฮอริเคน ดูเหมือนจะสร้างขึ้นเมื่อพันปีก่อน"
"ถ้าเมืองนั้นเป็นเมืองหลวงก่อนยุคนครพายุเฮอริเคน ประวัติศาสตร์ของมันจะยาวนานแค่ไหนกันนะ..."
หลี่โม่เชิงที่กำลังขับเคลื่อนยานบินก็ไม่อาจกลั้นเสียงไว้ได้ ในสายตาของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยความประหลาดใจสุดขีด
"ขับเร็ว ๆ ไปทางนั้นก่อนเถอะ"
"รอไปดูแล้วจะรู้ เพราะผมเองก็ไม่แน่ใจ"
โจวเสี่ยวเทียนยิ้มบาง ๆ แล้วพูดขึ้น
สถานที่แห่งนี้ให้ความรู้สึกอยากร้อนใจอยู่ไม่น้อย
แต่การแข่งขันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว เขาจึงพูดคำที่ทำให้ขวัญถอยไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้คือการกลับมาร่วมการแข่งขันจัดอันดับบันไดบททดสอบอีกครั้งในรอบ 30 ปี ในใจเขาจึงทั้งตื่นเต้นและตึงเครียดอยู่ไม่น้อย
"อืม"
"ค่อยไปดูกันก่อน อย่างน้อยก็มีคนไปกันเยอะแยะ"
หลี่โม่เชิงพยักหน้าตอบ
เขาไม่ได้คิดมากอะไร มุ่งมั่นขับยานบินลำนั้นพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงลิ่ว
แท้จริงแล้วระบบขับขี่อัตโนมัติบินไปทางนั้นเองได้ แต่ระบบอัตโนมัติใช้ความเร็ว 100% ไม่ได้ ดังนั้นตอนนี้จึงต้องให้เขาขับด้วยตัวเอง