“ตอนนี้พวกคุณออกไปเดินได้ตามสบาย”
“ฟังข้อมูลจากเสียงประกาศก็พอ เดี๋ยวใกล้ถึงจุดหมายผมจะเรียกพวกคุณ”
เพิร์กกำลังกรอกข้อมูลเข้าไปในยานอวกาศ แล้วยืนยันตำแหน่งของดาวเคราะห์นั้นบนแผนที่ ก่อนใช้ระบบนำทางอัตโนมัติ
ณ บัดนี้ พร้อมเสียงประตูห้องโดยสารเปิดออก ยานอวกาศที่พวกเขาโดยสารอยู่ก็สตาร์ตขึ้นทันที พุ่งออกจากประตูห้องโดยสารขนาดมหึมานั้นในพริบตา!
ซิว!
ความเร็วเร็วราวสายฟ้า ชั่วขณะเดียวก็แยกออกจากแม่เรือเดิม มุ่งหน้าสู่บริเวณอื่น
ส่วนยานอวกาศของทีมอื่น ๆ ก็แยกย้ายบินออกไปทั้งสี่ทิศในเวลาเดียวกัน
“งั้นเรามาบำเพ็ญกันหน่อยดีกว่า”
ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เดินไปยังบริเวณศูนย์กลางด้านหน้า แล้วนั่งขัดสมาธิลงทันที
ตอนนี้ในใจของพวกเขายังคงอึดอัดไม่แน่ใจอยู่ไม่น้อย
ภารกิจครั้งนี้ย่อมไม่ง่ายดายอย่างที่คิดแน่ สิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือรักษาความแข็งแกร่งของตัวเองไว้ที่จุดสูงสุดให้นานที่สุด
คนอื่นเห็นท่าทางของเขาก็เดินออกไปตาม ๆ กัน หามุมกว้าง ๆ สักแห่งแล้วนั่งไขว่หลับลง
อาซามองไปทางหลินเต้า แล้วก็เดินไปด้านหน้าเช่นกัน
“หลินเต้า ตอนทำภารกิจสำรวจเดี๋ยวฉันต้องรบกวนให้ช่วยนะ”
เพิร์กมองไปที่หลินเต้า แล้วพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม