“หลินเต้า นายจะกลับไปหรือไม่”
เพิร์กยืนอยู่กลางโถงใหญ่ของยานอวกาศ แล้วเอ่ยถามหลินเต้า
“ชั่วคราวคงยังไม่กลับ”
หลินเต้าส่ายหน้า
อีกไม่นานเขามีเรื่องสำคัญต้องทำ
พวกผู้ฝึกยุทธ์เผ่าเทพสวรรค์เมื่อครู่นี้ ตอนนี้ยังอยู่ภายในยานอวกาศไม่ได้ออกไป
เขาจะรอจังหวะที่พวกผู้ฝึกยุทธ์เผ่าเทพสวรรค์เหล่านั้นออกจากยาน แล้วค่อยลงมือซุ่มโจมตีพวกมัน
“ผมอยากตามหาสัตว์ประหลาดแห่งจักรวาลที่สี่อีกสักรอบ”
“ผลึกที่ได้จากการสังหารพวกมัน ดูเหมือนจะช่วยเพิ่มพลังจิตให้พวกเราได้”
หลินเต้าหาข้ออ้างสักเรื่องขึ้นมา
“ก็จริง”
“ตอนนี้กลุ่มผู้ฝึกยุทธ์กลุ่มอื่น ๆ ก็ค้นพบเรื่องนี้แล้วเหมือนกัน”
“ดูท่าทางจะมีวิธีพิเศษในการดูดกลืนพลังงานนั้น ที่ช่วยเพิ่มพลังจิตให้พวกเราได้อย่างมหาศาล”
“ตอนนี้ทางสหพันธ์ผู้ฝึกยุทธ์ดาราก็กำลังศึกษาอยู่ คงได้ผลเร็ว ๆ นี้”
เพิร์กตอนนี้ตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง
ถ้าจับสัตว์ประหลาดแห่งจักรวาลที่สี่เหล่านั้นได้จริง และได้พลังพิเศษนั้นมาเพิ่มพลังจิตของพวกเขา ก็ถือเป็นเรื่องที่ดีมากสำหรับพวกเขาแล้ว
“งั้นผมกลับก่อนนะ”
“มีโอกาสค่อยพบกันใหม่”
เพิร์กยิ้มออกมา
สมัยก่อนเขาเคยคิดว่าความแข็งแกร่งขั้นโลกียภูมิหกดาวของตนนับว่าแกร่งกล้ามากแล้ว
แต่กลับไม่เคยคิดเลยว่าเมื่อมาถึงจักรวาลมิติระดับสูงแห่งนี้ และได้เผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งเหล่านี้ จึงพบว่าความแข็งแกร่งของตนเองนั้นไม่คุ้มที่จะเอ่ยปากเลย