ผู้ฝึกยุทธ์เผ่าสัตว์เขียวคนหนึ่งที่กำลังปลดปล่อยพลังงานเสริมความแข็งแกร่งให้กำแพงพลัง เห็นภาพที่น่าตกตะลึงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้อย่างชัดเจน
หลินเต้าที่อยู่ภายในกำแพงพลังไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เลยแม้แต่น้อย
พลังสายฟ้าอันน่าสะพรึงที่โหมกระหน่ำลงมา กลับเหมือนถูกร่างของหลินเต้าซึมกลืนเอาไว้
กระทั่งพลังเกล็ดน้ำแข็งอันแกร่งกล้าเหล่านั้น ก็ไม่อาจพันธนาการร่างของหลินเต้าได้จริงเช่นกัน
และไม่ใช่แค่มัน บัดนี้ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ ก็เริ่มตื่นตัวขึ้นแล้ว
"ฉันว่านะ"
"ด้วยฝีมือแค่นี้ จะฆ่าฉันได้ยังไงกัน?"
ขณะนั้นเอง เสียงของหลินเต้าก็ดังก้องขึ้นอีกครั้ง
เป็นไปได้ยังไง!?
ประมุขสามเผ่าใหญ่เมื่อได้ยินเสียงที่ส่งออกมาจากหลินเต้า ร่างกายก็สั่นสะท้านขึ้นเล็กน้อย
จ้องมองเข้าไปดี ๆ ก็เห็นว่าพลังสายฟ้าภายในกำแพงพลังได้หายสาบสูญไปหมดแล้ว
เบื้องบนฟากฟ้า พลังสายฟ้าอีกสายที่เพิ่งผ่าลงมาโดนร่างหลินเต้าก็หายวับไปทันที
ประมุขเผ่าหูมารมองเห็นอย่างชัดเจน
พลังสายฟ้านี้ ถูกหลินเต้าซึมกลืนไปจริง ๆ!
ไอ้เฮียคนนี้ไม่ใช่ดูดกลืนพลังเพลิงได้เท่านั้น แม้แต่พลังสายฟ้ายังกลืนได้อีกงั้นรึ?
เดี๋ยวนะ...
หรือว่าตัวมันจะบำเพ็ญพลังทั้งสายฟ้าและเพลิงอยู่แต่แรก?
เมื่อคิดไปถึงความเป็นไปได้ข้อนี้ ดวงตาของมันก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความตกตะลึงสุดขีด
หากเป็นจริงอย่างนั้น สถานการณ์ก็เริ่มเลยเขตการคาดการณ์ของพวกมันแล้ว