“เมื่อครู่มันอยู่ตรงนี้”
“ฉันเหมือนจะรู้สึกได้ถึงความมุ่งมั่นสังหาร”
ผู้ฝึกยุทธ์เผ่าเทพสวรรค์ที่ถูกเรียกว่าสเตลี เอ่ยเสียงเย็นขึ้นในตอนนี้
ตราประทับเทพยุทธ์ของเขามอบพลังการรับรู้พิเศษให้ ในบรรดาผู้ฝึกยุทธ์ระดับเดียวกัน พลังการรับรู้ของเขาดีที่สุด
ชั่ววูบที่ผ่านมา เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงเจตนาสังหารบางเบาปรากฏขึ้นในบริเวณนั้น
แต่ตอนนี้เมื่อเงยหน้ามองไปยังหลุมบุ๋มนั้น คิ้วเขาก็ขมวดมุ่นขึ้นอีก
เพราะที่นี่ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตใดเลย
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
หรือว่าเมื่อครู่เขารับรู้ผิด?
“ความมุ่งมั่นสังหาร?”
“สเตลี นายรับรู้ผิดหรือเปล่า”
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเทวะอีกนายหนึ่งที่ร่างสูงใหญ่แกร่งกล้า หัวเราะแล้วเอ่ยขึ้นในตอนนี้
ในฐานะผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเฮิง เขาปล่อยพลังการรับรู้อันแข็งแกร่งของตนออกมา
ภายในเวลาเพียงแวบเดียวก็คลุมพื้นที่ทั้งบริเวณ
แต่ในพื้นที่กว้างใหญ่นั้น กลับไม่รับรู้ถึงผู้ฝึกยุทธ์อื่นเลยแม้แต่คนเดียว
“ดูเหมือนจะไม่มีจริง ๆ จริง ๆ”
ผู้ฝึกยุทธ์หน้าตาไอ้โล้นอีกคนข้าง ๆ เอ่ยขึ้นช้า ๆ
“อืม”
“คงเป็นเพราะฉันรับรู้ผิดเองละมั้ง”
สเตลีไตร่ตรองเพียงครู่ ก็พยักหน้าลง
ตอนนี้เขากวาดสายตาไปรอบ ๆ และยังคงปล่อยพลังการรับรู้ที่แข็งแกร่งต่อไป แต่ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ก็ยังไม่รับรู้ถึงสิ่งใดที่ไม่ปกติ