"เคล็ดเทพสายฟ้าเก้าฟ้า"
"แกกล้าฝึกเคล็ดเทพสายฟ้าเก้าฟ้าจนถึงระดับนี้ได้อย่างไร"
สลิเวตก็รู้ตัวขึ้นมาอย่างชัดเจนเช่นกัน
เคล็ดวิชาสายฟ้าอันทรงพลังเช่นนี้ ฝึกฝนได้ยากเย็นอย่างยิ่ง
เขาไม่มีทางรู้เลยว่าหลินเต้าฝึกมันขึ้นมาได้อย่างไร
ในขณะนี้ พลังงานทั่วทั้งร่างของเขากำลังหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่ง
ในสภาพเช่นนี้ พลังงานที่แผ่ออกมาจากร่างกาย ก่อตัวขึ้นเป็นคุณสมบัติแสงอันทรงพลัง!
หลินเต้าในตอนนี้สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าความเจ็บปวดแสบร้อนแผ่ไปทั่วทั้งร่าง
พลังงานคุณสมบัติแสงแบบนี้ มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงเกินไปจริง ๆ
เนื้อและเลือดบนร่างของเขาเริ่มเลอะเลือนไปบ้าง
แต่ในขณะนี้ เขากลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับตื่นเต้นขึ้นมาแทน
"น่าสนใจดีเหมือนกัน"
"นับตั้งแต่มาถึงที่นี่ นานแล้วที่ไม่ได้ต่อสู้อย่างสะใจแบบนี้!"
หลินเต้าหัวเราะดังออกมา
มือที่ถือดาบเจตนามังกรยังคงฟันอย่างบ้าคลั่งต่อไป!
ทุกครั้งที่ดาบฟันออกไป ก็จะได้ยินเสียงคำรามของมังกรดังกึกก้องขึ้นมาทันที
ยังพอเห็นเงามังกรขนาดมหึมาวาบผ่านอย่างรางเลือน
สลิเวตในตอนนี้เบิกตากว้าง ยังคงถืออาวุธในมือสกัดกั้นต่อไปไม่หยุด
ไอ้เวรนี่!
ในใจของเขามีเพลิงโทสะพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ไม่คิดเลยว่าพลังที่หลินเต้าปลดปล่อยออกมาจะน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ จนแม้แต่ตัวเขาเองก็รู้สึกกดดันอย่างมาก
เดิมทีพลังงานคุณสมบัติแสงที่เขาปลดปล่อยออกมานี้ หากเจอกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเฮิงทั่วไป อีกฝ่ายจะต้องถูกกัดกร่อนจนเหลือแต่กระดูกขาว ๆ แน่นอน