หลินเต้ามองลูกชายของตนแล้วเอ่ยขึ้นโดยไม่ได้วางแผน
"จะมุ่งหน้าสู่จักรวาลมิติระดับสูงเลยงั้นรึ?"
หลินเฟยเทียนอึ้งไปชั่วขณะ ไม่คิดว่าพ่อจะพูดขึ้นมาเฉย ๆ ว่าจะพาตนไปจักรวาลมิติระดับสูง
"ใช่"
"ฉันจะพานายไปยังดาราหัวใจสีเลือด"
"ดาวที่ใกล้แก่นต้นธรรมแห่งจักรวาลที่สุด"
"ด้วยระดับฝึกตนและพรสวรรค์ในปัจจุบันของนาย ถ้าได้อยู่ที่นั่นสักระยะ ระดับควรจะถึงขั้นกึ่งเทวะได้"
หลินเต้าพยักหน้าช้า ๆ
พลังงานจักรวาลบนดาวดาราสีชาดนี้เข้มข้นเกินไปจริง ๆ
ก็ในเมื่อมันคือดาวที่ใกล้แก่นต้นธรรมแห่งจักรวาลที่สุด พลังงานจักรวาลที่อัดแน่นอยู่บนนั้นจึงเข้มข้นจนแทบจะบีบร่างกายของสิ่งมีชีวิตที่เข้าไปให้แตกระเบิด
ระดับของลูกชายตอนนี้ถึงขั้นโลกียภูมิเก้าดาวแล้ว ด้วยความเร็วในการดูดซับและย่อยพลังงานของมัน ถ้าอยู่บนดาวดวงนั้นก็น่าจะไม่มีปัญหาใหญ่อะไร
"เอาเลย!"
หลินเฟยเทียนพยักหน้าอย่างจริงจัง
"อ้อ พ่อ ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงกันแน่?"
ดูเหมือนจะนึกอะไรได้ มันคิดทบทวนชั่วครู่แล้วเอ่ยต่อ
"สองเดือน"
"ตอนนี้เรามีเวลาเตรียมตัวอีกสองเดือน"
หลินเต้าชี้นิ้วสองนิ้วขึ้น
"สองเดือน?"
หลินเฟยเทียนอึ้งไปเล็กน้อย
"ใช่"
"อีกสองเดือนข้างหน้า ผู้ทรงพลังที่แกร่งที่สุดของเผ่าเทวทูตตนนั้นคงจะตื่นขึ้น ถึงตอนนั้นคือศึกชี้ขาดของพวกเรา"